Papirus 30
![]() 1 Tes 5,8-10 | |
Data powstania |
III wiek |
---|---|
Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
Numer |
|
Zawartość | |
Język |
grecki |
Rozmiary |
17 × 27 cm |
Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
Kategoria |
I |
Miejsce przechowywania |
Gandawa |
Papirus 30 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera niewielkie fragmenty obu Listów do Tesaloniczan[1].
Opis
[edytuj | edytuj kod]Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem 1 Tes 4,12–5:18.25–28; 2 Tes 1,1–2; 2,1.9–11. Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 17 na 27 cm. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę i w 33 linijek na stronę[2]. Litery są wielkie, nomina sacra pisane są w skróconej formie. Liczba stron – 207 i 208 – wskazuje, że oryginalny rękopis zawierał komplet Listów Pawła[3].
Rękopis sporządzony został starannie. Wielkość liter oraz rozmiar kart wskazują, że był używany do czytań liturgicznych[2].
Według Comforta jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów, który zawierał pełny zbiór Listów Pawła. Pozostałe pięć rękopisów to: , /, , , [4].
Tekst
[edytuj | edytuj kod]Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst aleksandryjski, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I[1]. Jest bliższy Kodeksowi Synajskiemu niż Watykańskiemu (według Comforta 11 na 13 wariantów)[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Rękopis odkryty został w Oksyrynchos przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1919 roku. Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos znajduje się na pozycji 1598[5]. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 30[6].
Aland datował go na III wiek[1], Comfort na początek III wieku, ze względu na podobieństwo do rękopisów: P. Dura-Europos 2, P. Oxy. 867, P. Oxy. 1398, oraz P. Oxy 1600[2].
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu w Gandawie (Inv. 61)[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 97. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
- ↑ a b c d Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 128.
- ↑ B. P. Grenfell & A. S. Hunt: Oxyrynchus Papyri XIII. London: EEP, 1919, s. 12.
- ↑ Philip W. Comfor, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 358. ISBN 10-0-8423-5265-1.
- ↑ B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrynchus Papyri XIII, (London 1919), ss. 12–14
- ↑ K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrynchus Papyri XIII, (London 1919), ss. 12–14.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- The Oxyrhynchus Papyri: P.Oxy.XIII 1598 I Thessalonians iv – II Thessalonians i edd. B. P. Grenfell and A. S. Hunt (Oxyrhynchus 1598). [dostęp 2011-02-26]. (ang.).