แห้ง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ʰreːŋꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແຫ້ງ (แห้ง), ภาษาไทลื้อ ᦶᦠᧂᧉ (แห้ง), ภาษาไทดำ ꪵꪬ꫁ꪉ (แห้ง), ภาษาไทใหญ่ ႁႅင်ႈ (แห้ง), ภาษาอาหม 𑜑𑜢𑜂𑜫 (หิง์), ภาษาจ้วง rengj, ภาษาปู้อี raangx
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | แฮ่ง | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | hɛ̂ɛng |
ราชบัณฑิตยสภา | haeng | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /hɛːŋ˥˩/(สัมผัส) |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]แห้ง (คำอาการนาม ความแห้ง)