topp
topp (język niemiecki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
wykrzyknik
- (1.1) przybij!, (wykrzyknik używany przy zawieraniu umowy połączony z uderzeniem dłonią w czyjąś dłoń dla przypieczętowania zgody na nią)
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) einverstanden
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
topp (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) szczyt, wierzchołek[1]
wykrzyknik
- (2.1) zgoda, w porządku[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) toppen på isberget
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: geografia w języku szwedzkim
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 495.