PZL.22
![]() PZL.22 podczas budowy | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ |
bezogonowy samolot doświadczalny |
Konstrukcja |
jednosilnikowy wolnonośny dolnopłat konstrukcji mieszanej, kadłub stalowy, z rur krytych sklejką i płótnem, płatowiec drewniany kryty sklejką i płótnem. Podwozie czterokołowe stałe |
Załoga |
1 |
Historia | |
Data oblotu |
nie odbył się |
Lata produkcji |
1933-1934 (jedyny prototyp) |
Liczba egz. |
1 |
Dane techniczne | |
Napęd |
silnik tłokowy, rzędowy, chłodzony powietrzem D.H. Gipsy Major III |
Moc |
96 kW (130 KM) |
Wymiary | |
Rozpiętość |
11 m |
Długość |
5 m |
Wysokość |
2 m |
Powierzchnia nośna |
17 m² |
Masa | |
Własna |
380 kg |
Startowa |
500 kg |
Dane operacyjne | |
Rzuty | |
![]() |
PZL.22 – prototyp jednomiejscowego, jednosilnikowego samolotu doświadczalnego w układzie bezogonowca, zbudowany w 1934 roku w Państwowych Zakładach Lotniczych. Samolot opracował polski inżynier, profesor Gustaw Andrzej Mokrzycki.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Samolot został opracowany przez profesora Gustawa Mokrzyckiego jako pierwszy (i jedyny zbudowany) polski samolot bezogonowy. Był on efektem badań profesora nad nowymi koncepcjami rozwoju samolotów i skutkiem inspiracji badaniami niemieckiego konstruktora Lippischa nad samolotem bezogonowym. Prace projektowe były prowadzone pod koniec 1932 r. w Studium Prototypów Państwowych Zakładów Lotniczych. Miały służyć zebraniu doświadczeń techniczno-eksploatacyjnych i materiałowych specyficznych dla tego układu aerodynamicznego[1].
Samolot sfinansowany przez Ligę Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej został zbudowany w 1934 roku w zakładach PZL otrzymując oznaczenie PZL.22. Do oblotu prototypu nie doszło wobec obaw władz o bezpieczeństwo (zakaz wydany przez gen. Rayskiego). Konstrukcji zarzucano, że zbyt wysoko położona kabina pilota nie gwarantuje równowagi samolotu podczas rozbiegu.
Służba w lotnictwie
[edytuj | edytuj kod]Samolot ten nigdy nie wyszedł poza fazę prototypu i tym samym nigdy nie służył w lotnictwie.
Opis techniczny
[edytuj | edytuj kod]Konstrukcja mieszana metalowo-drewniana. Kadłub o konstrukcji wręgowej, kryty sklejką. Płat dwudźwigarowy, o konstrukcji drewnianej, kryty sklejką i płótnem. Podwozie stałe, trójpunktowe ze sterowanym kółkiem ogonowym. Oprofilowane aerodynamicznymi owiewkami, amortyzowane sznurem gumowym. Napęd stanowił początkowo silnik rzędowy de Havilland Gipsy Major III o mocy 230 KM, który zastąpiono następnie silnikiem Menasco o mocy 150 KM. Śmigło ciągnące, dwułopatowe produkcji PZL[1].
Wersje
[edytuj | edytuj kod]- PZL.22 – prototyp samolotu bezogonowego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Skrzydlata Polska 1963 ↓, s. 12.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ryszard Kaczkowski. Samolot doświadczalny PZL-22. „Skrzydlata Polska”. 9/1963, 3 marca 1963. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Opis PZL.22. awiacja.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-10)].