Knocked Out Loaded
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
Bob Dylan | ||||
Wydany | ||||
---|---|---|---|---|
Nagrywany | ||||
Gatunek | ||||
Długość |
36:11 | |||
Wydawnictwo | ||||
Producent | ||||
Oceny | ||||
Album po albumie | ||||
|
Knocked Out Loaded – 24. album studyjny Boba Dylana, nagrany pomiędzy lipcem 1984 a majem 1986 r. i wydany w sierpniu 1986 r.
Historia i charakter albumu
[edytuj | edytuj kod]Metoda nagrywania była taka sama jak przy Empire Burlesque, a kilka utworów pochodziło nawet z tamtych sesji.
Ponieważ nie miał swojego materiału. Na osiem piosenek albumu trzy nie są jego autorstwa, a trzy mają innych twórców za współautorów.
O ile Empire Burlesque był tworzony przez długi czas, to Knocked Out Loaded był nagrywany w pośpiechu w kwietniu i maju. Proces ten był wciśnięty między dwa ważne tournée Dylana z Tom Petty and the Heartbreakers[a].
Mikail Gilmore (dziennikarz), który był obecny na tych sesjach w studiu Skyline (Topanga) w swoim artykule dla pisma Rolling Stone wykazał, że materiał nagrany z takimi muzykami jak Al Kooper, Los Lobos, Charlie Quintana i T-Bone Burnett był zdecydowanie lepszy od tego, który wykorzystał ostatecznie Dylan. Sam Al Kooper to potwierdza: Na tych sesjach było nagranych trochę naprawdę pięknych rzeczy. Nie ma na to jednak żadnego dowodu, gdyż taśmy-matki znajdują się w posiadaniu artysty.
Muzycy
[edytuj | edytuj kod]- Bob Dylan[b] – gitara, harmonijka, śpiew, pianino (sesje 1–8)
- Ron Wood – gitara (sesja 1)
- Anton Fig – perkusja (sesja 1)
- John Paris – gitara basowa (sesja 1)
- Madelyn Quebec – śpiew towarzyszący (sesje 2, 3, 5–8)
- Ira Ingber – gitara (2, 6)
- Don Heffington – gitara (sesja 2, 3)
- Carl Sealove – gitara basowa (sesja 2)
- Vince Melamed – syntezator (sesja 2)
- Benmont Tench – instrumenty klawiszowe (sesje 3, 5, 7)
- Mike Campbell – gitara (sesje 3, 5, 7)
- Howie Epstein – gitara basowa (sesje 3, 5, 7)
- Bob Glaub[c] – gitara basowa (sesja 3)
- Jim Keltner – perkusja (sesja 3)
- Dave Stewart – gitara (sesja 4)
- Clem Burke – perkusja (sesja 4)
- Patrick Seymour – instrumenty klawiszowe (sesja 4)
- John McKenzie – gitara basowa (sesje 4)
- Carolyn Dennis – śpiew towarzyszący (sesje 5–8)
- Queen Esther Marrow – śpiew towarzyszący (sesje 5–8)
- Tom Petty – gitara, śpiew towarzyszący (sesje 5, 7)
- Stan Lynch – perkusja (sesje 5, 7)
- Elisecia Wright – śpiew towarzyszący (sesje 5, 7)
- Stevie Nicks – śpiew towarzyszący (sesja 5)
- Steve Douglas – saksofon (sesje 6, 8)
- Muffy Hendrix – śpiew towarzyszący (sesje 6, 8)
- Annette May Thomas – śpiew towarzyszący (sesje 6, 8)
- Al Kooper – gitara (6)
- Raymond Lee Pounds – perkusja (sesja 6)
- James Jamerson Jr. – gitara basowa (sesja 6)
- Vito San Flippo – gitara basowa (sesja 6)
- T-Bone Burnette – gitara (sesja 6)
- Jack Sherman – gitara (sesja 6)
- Cesar Rosas – gitara (sesja 6)
- Philip Lyn Jones – kongi (sesja 7)
- Steve Madaio – trąbka (sesja 8)
- Larry Meyers – mandolina (sesja 8)
- Al Perkins – gitara stalowa (sesja 8)
- Milton Gabriel – stalowe bębny (sesja 8)
- Mike Berment – stalowe bębny (sesja 8)
- Brian Parris – stalowe bębny (sesja 8)
- Chór dziecięcy – (sesja 6)
- Peggi Blu[d] – śpiew towarzyszący
Spis utworów
[edytuj | edytuj kod]1. You Wanna Ramble (Herman Parker Jr.) 3:14 2. They Killed Him (Kris Kristofferson) 4:00 3. Driftin' Too Far from Shore 3:39 4. Precious Memories 3:13 5. Maybe Someday 3:17 6. Brownsville Girl (Bob Dylan/Sam Shepard) 11:00 7. Got My Mind Made Up (Bob Dylan/Tom Petty 2:53 8. Under Your Spell (Bob Dylan/Carole Bayer Sager) 4:55 36:11
Odrzucone utwory
[edytuj | edytuj kod]- Go 'Way Little Boy
- Who Loves You More?
- Wolf (instrumentalny)
- Groovin' at Delta (instrumentalny)
- Clean Cut Kid (jedna z wersji trafiła na album Empire Burlesque)
- Driftin' Too Far from Shore (jedna z wersji trafiła na album po overdubbingu)
- Something's Burning, Baby (jedna z wersji trafiła na album Empire Burlesque)
- New Danville Girl (jedna z wersji stała się podstawą Brownsville Girl)
- Seeing the Real You at Last (jedna z wersji trafiła na album Empire Burlesque)
- Maybe Someday (instrumentalny) – (jedna z wersji stała się podstawą Maybe Someday)
- Instrumentalny I
- Instrumentalny II
- Band on the Hand (It's Helltime Man)
- Come Rain or Come Shine
Opis albumu
[edytuj | edytuj kod]- Producent – Bob Dylan i Dave Stewart
- Inżynierowie – Don Smith, Britt Bacon, George Tutko, Judy Feltus
- studio – Delta Sound Studios, Nowy Jork, od poł. do końca lipca 1984; (album: 3; odrzuty:1–6)
- studio – Cherokee Studios, Los Angeles, Kalifornia, grudzień 1984; (album 6; odrzuty 7, 8)
- studio – Cherokee Studios, Los Angeles, Kalifornia, styczeń–początek lutego 1985; (album 5; odrzuty 9, 10)
- studio – The Church Studios, Londyn, Wielka Brytania, 19–22 listopada 1985; (album: 8 – tylko podkład muzyczny; odrzuty 11, 12)
- studio – Festival Studios, Sydney, Australia, 8 i 9 lutego 1986; (odrzuty 13)
- studio – Skyline Studios, Topanga Canyon, Kalifornia, koniec kwietnia–pocz. maja 1986; (album: 1, 2, 4; odrzuty 14)
- studio – Sound City Studios, Van Nuys, Kalifornia, połowa maja; (album: 7)
- studio – Skyline Studios, Topanga Canyon, Kalifornia, poł.–koniec maja 1986; (album: overdubbing 2, 3¹, 5¹, 6¹, 8)
- ¹ Te utwory pochodzą z sesji do Empire Burlesque
- Projekt okładki i całości – Charles Sappington
- Czas – 36 min 11 s
- Firma nagraniowa – Columbia
- Numer katalogowy – CK 40439
- Data wydania – 8 sierpnia 1986
Listy przebojów
[edytuj | edytuj kod]Album
[edytuj | edytuj kod]Rok | Lista | Pozycja |
---|---|---|
1986 | Billboard USA. Albumy popowe | 53 |
1986 | Melody Maker USA. Albumy popowe | 35 |
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Było to właściwie jedno tournée nazwane True Confessions podzielone na dwie części: Antypody. Nowa Zelandia, Australia i Japonia (5 lutego-10 marca) oraz Letnie tournée po USA (9 czerwca-6 sierpnia 1986 r.
- ↑ Pogrubionym drukiem wyszczególnieni są muzycy wymienieni zarówno na okładce płyty jak i przez Clintona Heylina
- ↑ Muzycy wymienieni tylko przez Clintona Heylina
- ↑ Kursywą wymienieni są muzycy znajdujący się tylko na okładce albumu
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Bob Dylan – Knocked Out Loaded. Discogs. [dostęp 2022-12-07]. (ang.).
- ↑ Stephen Thomas Erlewine, Knocked Out Loaded – Bob Dylan [online], AllMusic [dostęp 2021-04-09] (ang.).
- ↑ Robert Christgau – Bob Dylan
- ↑ Bill Flanagan: Bob Dylan's discography: KNOCKED OUT LOADED. Entertainment Weekly. [dostęp 2024-08-18]. (ang.).
- ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2008-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-02)].
- ↑ (red.) Nathan Brackett, (red.) Christian Hoard: The New Rolling Stone Album Guide. Wyd. 4. New York: Simon & Schuster, 2004, s. 262. ISBN 0-7432-0169-8. LCCN 2004058905. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Paul Williams: Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press, 1994. ISBN 0-7119-3555-6.
- Clinton Heylin: Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. Nowy Jork: St. Martin Press, 1995. ISBN 0-312-13439-8.
- Oliver Trager: Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Nowy Jork: Billboard Books, 2004. ISBN 0-8230-7974-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Okładka. homepage.mac.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-03)].