Merzario
Nome completo | Team Merzario |
---|---|
Bandeira | ![]() |
Baseada en | Milán, Italia |
Tempadas en activo | 3 (1977-1979) |
Número de pilotos | |
Debut | Gran Premio de España de 1977 |
Carreiras | 38 |
Campionatos de Construtores | 0 |
Campionatos de Pilotos | 0 |
Vitorias | 0 |
Pole positions | 0 |
Voltas Rápidas | 0 |
Puntos totais | |
Derradeiro GP | Gran Premio dos Estados Unidos de 1979 |
Merzario foi un equipo e construtor de Fórmula 1 e Fórmula 2 de Italia. Eles participaron no 38 Campionato Mundial de Fórmula 1, pero non anotou puntos no campionato.
Fórmula Un
[editar | editar a fonte]Merzario creouse en 1977 polo expiloto de Ferrari, Williams e March Arturo Merzario cando xa non puido atopar un equipo para pilotar. Inicialmente fixo unha campaña cun March 761B durante a tempada de 1977, o seu mellor resultado foi 14º no Gran Premio de Bélxica de 1977. Foi a única ocasión nos seus tres anos de participación na Fórmula Un, en que un dos seus coches clasificouse á final dun Grand Prix do Campionato do Mundo. Durante a primeira parte da tempada o coche de Merzario foi consistentemente o máis rápido dos varios March 761 da grella,[1] aínda que segundo avanzaba a tempada, foi caendo na grella e finalmente decidiu abandonar a tempada e concentrarse no ano seguinte e o seu novo coche.
Primeiro Fórmula Un de construción propia de Merzario, o A1, apareceu en 1978 e era un coche basicamente convencional baseado en gran parte no seu March 761B, cunha combinación de cores vermellos e a carrocería en cru que recorda vagamente a un Ferrari 312T2 no uso dos condutos ao lado da cabina para a toma de aire. Utilizaba a combinación entón común do motor Cosworth DFV e a caixa de cambiosHewland. A librea cambiou de vermello a negro antes do Gran Premio de Mónaco de 1978, e non foi ata o Gran Premio de Suecia que terminou unha carreira, aínda que non clasificou, quedando a oito voltas detrás do gañador logo dunha longa parada en boxes. Para o Gran Premio de Austria, presentouse un segundo A1, aínda que se sospeitaba que se trataba en realidade do vello March 761B do equipo cunha nova carrozaría.[1] Con este coche á súa disposición, Merzario mellorou lixeiramente na cualificación, pero non puido clasificar na carreira. Para o Gran Premio de Italia, presentaron ambos A1, con Alberto Colombo pilotando o A1 orixinal e Merzario pilotando o segundo A1 máis novo. Colombo rexistrou o tempo máis lento durante a cualificación e non entrou na grella, mentres Merzario clasificou comodamente, só para que o motor fallase durante a carreira. O equipo clasificou o coche en oito ocasións durante o ano 1978, pero retirouse sete veces con fallas mecánicas.
Para a tempada 1979 o segundo A1 foi convertido no A1B cunha carrozaría máis elegante e suspensión dianteira revisada e unha nova librea de cor amarela e negro. O A1B foi o único Merzario que logrou cualificar en Grandes Premios durante 1979, o que o fixo dúas veces, malia que se retirou en ambas ocasións.
O A2 (designado A3 por algunhas fontes), deseñado por Merzario e Simon Hadfield e en base ó primeiro A1, estivo listo a tempo para as roldas europeas da tempada 1979 coa mesma combinación de motor e caixa de cambios, e que fora modificado cunha á efecto solo. Só construíuse un exemplar,[2] e Merzario non podería cualificar nun só Gran Premio. Rompeuse o brazo en Bélxica, e Gianfranco Brancatelli foi empregado para pilotar en Mónaco, pero tampouco se clasificou.
Por este tempo, Merzario comprara os activos do equipo Kauhsen (e o seu piloto Brancatelli), posiblemente resultando peores coches que o seu vello vehículo baseado no March. O resultante A4, que debutou no Gran Premio do Reino Unido de 1979, empregou o mesmo tren de rodaxe Cosworth/Hewland e a suspensión foi similar á A2, pero a carrozaría era menos voluminosa, con mellores pontóns para mellor fluxo de aire. Con todo, o novo coche non puido cualificar en ningún Gran Premio dos que se presentou, era aínda máis lento que os seus predecesores. Con todo, Merzario reunía os requisitos e participou co coche na carreira fóra de campionato Gran Premio Dino Ferrari en Imola, onde terminou 11º e último, dúas voltas detrás.
Logo de Fórmula Un
[editar | editar a fonte]Os plans para modificar o A4 no A5 non se completaron debido a problemas financeiros,[1] Merzario dedicouse á construción de coches de Fórmula Dous. Co March 812s o equipo anotou dous podios en F2, con Piero Necchi ao volante, logo dunha tempada mediocre en 1982, Merzario construrá os seus propios coches para o ano 1983 cun éxito mínimo. Logo de pasarse ao Campionato italiano de Fórmula e finalmente afastouse da propiedade do equipo a mediados da década de 1980.
Resultados Completos na Fórmula Un
[editar | editar a fonte](Lenda) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Chasis | Motor | Pneu. | Pilotos | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | Puntos | Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1977 | March 761B | Cosworth DFV 3.0 V8 | G | ARX | BRA | RSA | USW | ESP | MON | BEL | SWE | FRA | GBR | ALE | AUT | NED | ITA | USA | CAN | XPN | 0 | NC | |
![]() |
Ret | NSC | 14 | Ret | Ret | NSC | NSC | ||||||||||||||||
1978 | Merzario A1 | Cosworth DFV 3.0 V8 | G | ARX | BRA | RSA | USW | MON | BEL | ESP | SWE | FRA | GBR | ALE | AUT | NED | ITA | USA | CAN | 0 | NC | ||
![]() |
Ret | NSC | Ret | Ret | NSCP | NSCP | NSC | NC | NSC | Ret | NSC | NSC | Ret | Ret | Ret | NSC | |||||||
![]() |
NSCP | ||||||||||||||||||||||
1979 | Merzario A1B A2 A4 |
Cosworth DFV 3.0 V8 | G | ARX | BRA | RSA | USW | ESP | BEL | MON | FRA | GBR | ALE | AUT | NED | ITA | CAN | USA | 0 | NC | |||
![]() |
Ret | NSC | NSC | Ret | NSC | NSC | NSC | NSC | NSC | NSC | NSC | NSC | NSC | NSC | |||||||||
![]() |
NSCP |
Resultados Completos na Fórmula 2
[editar | editar a fonte](Lenda)
Ano | Chasis | Motor | Pilotos | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1980 | Merzario M1 | BMW | THR | HOC | NÜR | VAL | PAU | SIL | ZOL | MUG | ZAN | PER | MIS | HOC | ||
![]() |
Ret | Ret | Ret | 9 | Ret | 16 | 17 | NTS | Ret | |||||||
![]() |
11 | Ret | ||||||||||||||
![]() |
Ret | Ret | 12 | Ret | Ret | Ret | Ret | NSC | 12 | |||||||
1981 | Merzario M1 March 812 |
BMW | SIL | HOC | THR | NÜR | VAL | MUG | PAU | PER | SPA | DON | MIS | MAN | ||
![]() |
NTS | NTS | 6 | Ret | Ret | 3 | 3 | 11 | 7 | Ret | ||||||
![]() |
20 | Ret | Ret | NSC | Ret | Ret | 12 | 12 | 12 | 13 | ||||||
![]() |
NSC | NTS | Ret | Ret | ||||||||||||
![]() |
NSC | Ret | ||||||||||||||
![]() |
NSCP | 19 | ||||||||||||||
![]() |
Ret | |||||||||||||||
![]() |
NSC | 8 | ||||||||||||||
1982 | Merzario 822 | BMW | SIL | HOC | THR | NÜR | MUG | VAL | PAU | SPA | HOC | DON | MAN | PER | MIS | |
![]() |
6 | Ret | 10 | Ret | Ret | 7 | Ret | 15 | 7 | Ret | Ret | |||||
![]() |
Ret | Ret | 19 | NTS | Ret | Ret | Ret | Ret | Ret | Ret | Ret | Ret | ||||
![]() |
NTS | Ret | 6 | Ret | ||||||||||||
![]() |
13 | NSC | NSC | 17 | Ret | |||||||||||
![]() |
12 | 8 | 7 | 13 | ||||||||||||
![]() |
10 | |||||||||||||||
![]() |
14 | |||||||||||||||
1983 | Merzario M28 | BMW | SIL | THR | HOC | NÜR | VAL | PAU | JAR | DON | MIS | PER | ZOL | MUG | ||
![]() |
Ret | Ret | 14 | Ret | ||||||||||||
![]() |
Ret | Ret | 15 | |||||||||||||
![]() |
Ret | Ret | Ret | 8 | 7 | Ret | 8 | |||||||||
1984 | Merzario M84 | BMW | SIL | HOC | THR | VAL | MUG | PAU | HOC | MIS | PER | DON | BRH | |||
![]() |
10 | 13 | 12 | Ret | 13 | Ret | ||||||||||
![]() |
Ret | 12 | NTS | |||||||||||||
![]() |
10 |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 1,2 "Profile at F1 Rejects". Arquivado dende o orixinal o 07 de abril de 2012. Consultado o 18 de setembro de 2014.
- ↑ David Hodges, "A-Z of Grand Prix Cars", Crowood, 2001, pp.170.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Merzario ![]() |