mouzon
Loukîz a : «Mouzon»
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
mouzon | mouzons |
mouzon omrin
- rond nez di sacwantès biesses
- K' est çk' on tcheron ? On tchet k' a bouté s' mouzon e s' dirî (tchet rond !).
- (rabaxhanmint) nez d' ene djin
- Rissaetchî l' coutea, el rixhorbi après les mousmints d' l' ome, sitindou å pî di l' håye, el mouzon dins les cruwåds — José Schoovaerts (fråze rifondowe).
- (rabaxhanmint) trogne, djaive.
- Bén sacré grand waerleu, avou t' mouzon come plinne lune et tes ouys come ene marcote ! — Robert Mathieu (fråze rifondowe).
- Dj’ a comandé des clås po mete a nos botes. Nos åréns insi pus åjhey a lzî peter l’ mouzon — José Schoovaerts (fråze rifondowe).
- Al prumire ocåzion dj' ennî aplacrè sol mouzon, mi, del powezeye.
- Faut-z-awè
On bia mouzon
Po fè plaîji aus djins
Po l’zî dîre on p’tit bondjoû
— Émile Hesbois.
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
- mouzon : R13