emocjonalny
emocjonalny (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ], AS: [ẽmocʹi ̯õnalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik emocjonalny emocjonalna emocjonalne emocjonalni emocjonalne dopełniacz emocjonalnego emocjonalnej emocjonalnego emocjonalnych celownik emocjonalnemu emocjonalnej emocjonalnemu emocjonalnym biernik emocjonalnego emocjonalny emocjonalną emocjonalne emocjonalnych emocjonalne narzędnik emocjonalnym emocjonalną emocjonalnym emocjonalnymi miejscownik emocjonalnym emocjonalnej emocjonalnym emocjonalnych wołacz emocjonalny emocjonalna emocjonalne emocjonalni emocjonalne
- przykłady:
- (1.1) - Niemcy bywają sentymentalni - stwierdziła. - To taka niemiecka cecha. Nawet potrzeba niszczenia jest dla nas potrzebą emocjonalną[1].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1-2) uczuciowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. emocja ż, emocjonalność ż
- czas. emocjonować
- przysł. emocjonalnie
- ims. emocjonujący
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) emotional
- arabski: (1.1) عاطفي
- baskijski: (1.1) emoziozko
- białoruski: (1.1) эмацыянальны
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) эмацыянальны, пачуцьцёвы
- czeski: (1.1) emoční
- duński: (1.1) emotionel; (1.2) emotionel
- esperanto: (1.1) emocia
- francuski: (1.1) émotif, émotionnel
- hiszpański: (1.1) emocional; (1.2) emotivo, emocional
- kataloński: (1.2) emotiu, emocional
- norweski (bokmål): (1.1) emosjonell; (1.2) emosjonell
- norweski (nynorsk): (1.1) emosjonell; (1.2) emosjonell
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- rosyjski: (1.1) эмоциональный
- słowacki: (1.1) emočný; (1.2) emocionálny
- szwedzki: (1.2) hjärtnupen
- ukraiński: (1.1) емоційний
- włoski: (1.1) emotivo, emozionante
- źródła:
- ↑ Andrzej Zbych (Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan), Stawka większa niż życie, 1967, Narodowy Korpus Języka Polskiego.