cenobita
cenobita (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cenobita cenobici dopełniacz cenobity cenobitów celownik cenobicie cenobitom biernik cenobitę cenobitów narzędnik cenobitą cenobitami miejscownik cenobicie cenobitach wołacz cenobito cenobici
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) anachoreta, eremita, pustelnik
- hiperonimy:
- (1.1) zakonnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
cenobita (język hiszpański)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
cenobita (interlingua)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
cenobita (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: /ʧe.no.ˈbi.ta/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cenobio m, cenobitismo m
- przym. cenobiale, cenobitico
- przysł. cenobiticamente
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła: