Słownik etymologiczny języka polskiego/karaczan
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
karaczan, karakan, karaluch, z rus. tarakan (u Czechów zamiast karakana pospolity), franc. niem. Kakerlake (nazwa wraz z owadem przywędrowała z Ameryki Południowej), gdy tarakan ma być początku północno-tureckiego.