B53
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Typ |
swobodnie opadająca |
Przeznaczenie |
termojądrowa |
Historia | |
Data konstrukcji | |
Lata produkcji | |
Używana w latach | |
Dane techniczne | |
Długość |
3760 mm |
Średnica |
1270 mm |
Rozpiętość |
1800 mm |
Masa |
4022 kg |
Równoważnik trotylowy |
9 MT |
Dane operacyjne. Użytkownicy | |
USA |
B53 – amerykańska termojądrowa (wodorowa) bomba lotnicza. Miała największą moc wśród ładunków jądrowych wprowadzonych na uzbrojenie US Air Force.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Prace nad bombą B53 rozpoczęto w 1958. 28 czerwca 1958 pierwsza B53 została testowana w ramach operacji Hardtack. W 1962 roku została oficjalnie przyjęta do uzbrojenia. Do roku 1965, kiedy zakończono produkcję bomb tego typu wyprodukowano 340 bomb B53. Ich nosicielami były bombowce B-47, B-52 i B-58. B53 była wyposażona w cztery spadochrony (trzy o powierzchni 13 m² i jeden o powierzchni 5 m²). W przypadku gdy zwolnienie opadania bomby nie było konieczne spadochrony były odstrzeliwane pirotechnicznie po zrzucie.
Zastosowany w bombie uranowy ładunek W58 był identyczny jak w międzykontynentalnym pocisku balistycznym LGM-25 Titan II.
W latach 80. liczba bomb B53 zaczęła spadać. W 1987 roku pozostało ich 50. Ostatecznie zostały zastąpione przez bomby B61Mod11 w roku 1997. Demontaż ostatnich B53 został dokończony w październiku 2011[1].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Kiński, Amerykańskie bomby atomowe, Nowa Technika Wojskowa 10/95. ISSN 1230-1655
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Najpotężniejsza bomba atomowa przestała istnieć - Konflikty - WP.PL [online], konflikty.wp.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).