karuk
karuk (język polski)
edytuj- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) klej otrzymywany z pęcherzy rybnych, odpadków skór, rogów, kości zwierzęcych[1]; zob. też karuk w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karuk karuki dopełniacz karuku karuków celownik karukowi karukom biernik karuk karuki narzędnik karukiem karukami miejscownik karuku karukach wołacz karuku karuki
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) isinglass
- bułgarski: (1.1) туткал m
- hiszpański: (1.1) cola de pescado ż, colapez ż, colapiscis ż
- niemiecki: (1.1) Hausenblase ż
- nowogrecki: (1.1) ψαρόκολλα ż, ιχθυόκολλα ż
- źródła:
- ↑ Hasło „karuk” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Hasło „karuk” w: Andrzej Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-13019-9.