Stilbit
Stilbit (Desmin) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Jest minerałem pospolitym.
![]() | |
Właściwości chemiczne i fizyczne | |
Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian wapnia |
---|---|
Twardość w skali Mohsa |
3,5-4 |
Przełam |
nierówny |
Łupliwość |
dobra i bardzo dobra, niewyraźna – dwukierunkowa |
Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
Gęstość minerału |
2,1-2,2 g/cm³ |
Właściwości optyczne | |
Barwa |
biała, żółtawa, czerwona, brunatna |
Rysa |
biała |
Połysk |
szklisty, diamentowy, na powierzchniach łupliwości - perłowy |
Nazwa pochodzi od gr. stilbe = połysk; nazwa desmin od gr. desme = wiązka (snop) i nawiązuje do snopowych skupień tego minerału.
Właściwości
edytujTworzy skupienia zbite, ziarniste, blaszkowe, kuliste, groniaste, promieniste, snopkowe. Prawidłowo wykształcone kryształy są spotykane w druzach. Często tworzą zbliźniaczenia (kryształy przyjmują pseudorombową postać). Spotykane są też bliźniaki krzyżowe. Jest kruchy i przezroczysty.
Występowanie
edytujPowstaje podczas procesów aktywności wulkanicznej. Najczęściej występuje w pustkach skał bazaltowych. W szczelinach łupków krystalicznych występuje razem z kwarcem, epidotem, adularem.
Miejsca występowania: Indie, Australia, Wielka Brytania, Kanada, USA, Brazylia, Włochy, Szwajcaria.
W Polsce – pospolity w próżniach granitów strzegomskich i strzelińskich, w melafirach, gnejsach hornfelsowych okolic Niemczy, łupkach krystalicznych Ciechanowic i okolic Jeleniej Góry. Spotykany w żyłach hydrotermalnych przecinających granity.
Zastosowanie
edytuj- ma znaczenie naukowe – określanie warunków przeobrażeń skał
- atrakcyjny kamień kolekcjonerski
Bibliografia
edytuj- O. Medenbach, C. Sussieck: Fornefeld -Minerały, „Świat Książki” 1996 r.
- W. Heflik, L. Natkaniec–Nowak: Minerały Polski, Wyd. „Antykwa” 1998 r.
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.
- J. Bauer: Przewodnik Skały i minerały, Wyd. Multico 1997 r.
Linki zewnętrzne
edytuj- (ang.) Artykuły na portalu WebMineral: Stilbit-(Ca), Stilbit-(Na)