RS51248B - Postupak izgradnje zgrade, zgrada prema postupku i zidni element za izgradnju takve zgrade - Google Patents

Abstract

Postupak izgradnje zgrade koji se sastoji od sledećih koraka:podizanja kostura zgrade gde opisani kostur zgrade sadrži najmanje vertikalne građevinske elemente (1, 29) kao što su na primer stubovi ili pregradni zidovi,postavljanja najmanje jednog lakog elementa (2) zida sa protivpožarnim i termoizolacionim karakteristikama između susednog para vertikalnih građevinskih elemenata koji se postavljaju pre nego što se postave elementi zida, na takav način da elementi zida u potpunosti pokriju prostor između vertikalnih elemenata,postavljanja prekrivajućeg sloja (7, 8) sa unutrašnje i spoljašnje strane elemenata (2) zida i najmanje sa spoljašnje strane vertikalnih građevinskih elemenata (1, 29), čija je uloga da obezbede najmanje većim delom prekrivanje površina zida, gde opisani prekrivajući sloj mora da ćelom zidu obezbedi najmanje protivpožarne karakteristike.Prijava sadrži još 13 patentnih zahteva.

Description

Predmetni pronalazak se odnosi na postupak izgradnje zgrade, zgrade koja je prvenstveno izgrađena prema ovom postupku, kao i elemente zida i poda sa primenom u izgradnji takve zgrade.

U postojećem stanju tehnike poznato je nekoliko postupaka izgradnje zgrada kod kojih se koriste laki elementi za izgradnju zidova. U većini slučajeva elementi zida su formirani od ekspandovanog polistirola. Primeri ovih postupaka i na taj način izgrađene zgrade poznati su iz dokumenataUS-A-5.353.562, US-A-4.823.534iUS 5.617.686.

EP 0 727 535 A1opisuje postupak izgradnje pregradnog zida, koji uključuje mnoštvo stubova, za koje su preko materijala za zvučnu izolaciju postavljeni osnovni materijali za lica obe spoljašnje stranice stubova koji fiksiraju čvrste stranice od gipsa za spoljašnje stranice odgovarajućih materijala lica, čime je formirana struktura zida koja poseduje protivpožame osobine.

US 5.765.333opisuje jedinstveni sistem za izgradnju pomoću greda i panela kod kojeg se grede postavljaju na pod. Panel od krute pene koji se sastoji od jednog ili više slojeva krute pene spojenih međusobno pomoću lepka i koji imaju oblik potreban da se uklope sa gredom, postavlja se do grede i spaja se sa gredom i podom, nakon čega se postavlja sledeća greda i spaja sa istim panelom itd. Tanke dugačke trake od drveta ili metala mogu biti postavljene na površini panela kako bi se omogućilo jednostavno postavljanje gipsanih ploča sa unutrašnje strane panelnog sistema zidova ili bočno sa spoljašnje strane.

Cilj predmetnog pronalaska je da opiše poboljšani postupak izgradnje zgrada.

Zbog ovoga predmetni pronalazak opisuje postupak izgradnje zgrade prema Zahtevu 1.

Na ovaj način, opisan je postupak izgradnje zgrade koji je jednostavan i koji obezbeđuje visoko-kvalitetnu izgradnju sa niskim troškovima gradnje, ali takođe osigurava i to da će zgrada biti izgrađena u skladu sa najstrožijim zahtevima protivpožame zaštite bez potrebe za primenom dodatnih skupih mera. Prvenstveno, zidovi zgrade prema predmetnom pronalasku podležu svim osnovnim zahtevima u građevinarstvu kao što su otpornost na sabijanje, otpornost na vetar itd. bez potrebe za primenom skupih dodatnih mera.

Prvenstveno, u predmetnom postupku koriste se veliki elementi zidova tako da jedan element zida visine sprata potpuno ispunjava prostor između dva uspravna elementa zgrade, kao što su na primer stubovi ili pregradni zidovi. Ukoliko se susedni elementi zida dodiruju na mestu gde je postavljen uspravni element, on je automatski prekriven time. U slučaju stuba, druga, prvenstveno unutrašnja, strana stuba može biti prekrivena zasebnim panelom kako bi se zatvorio prostor oko stuba. Prvenstveno, površine zidova sa obe strane zida zgrade su ravne, ali, na primer, u oblasti stubova ravne površine zidova mogu biti prekinute upuštenim ili izbočenim delovima zida. Stubovi mogu biti prefabrikovani od drveta, čelika ili betona ili od bilo koje njihove kombinacije, a takođe je moguće i livenje stubova na licu mesta zatvaranjem prostora oko mesta na kojem se želi postaviti stub i korišćenjem elemenata zida, kao što su na primer paneli, kao delova kalupa u kojem će se formirati stub od materijala poput betona. U slučaju izgradnje niza kuća kod kojih uspravni građevinski elementi najmanje delimično sadrže razdvarajuće zidove, zidovi mogu biti formirani na licu mesta, odnosno na samom gradilištu, ili se mogu sastojati od prefabrikovanih zidova koji se podižu pre nego što se elementi zidova postave.

Nakon što su izgrađeni (spoljašnji) zidovi zgrade, zidovi se mogu obrađivati, prvenstveno šeći, kako bi se formirali otvori i upusti u zidovima koji treba da prime vrata, prozore, vodove za struju, cevi i slično. Kako stubovi i/ili pregradni zidovi preuzimaju većinu opterećenja zgrade, otvori u elementima zida mogu biti kreirani po potrebi bez ugrožavanja strukturnog integriteta zidova zgrade. Kako su elementi zida veoma malo opterećeni, oni se ne deformišu zbog čega ne postoji potreba za okvirima oko prozora koji su uobičajeno potrebni kako bi se staklo zaštitilo od sila koje deluju na zid. Ovim se dalje smanjuju troškovi potrebni za izgradnju zgrade. Okviri su jedino potrebni za prozore koji se mogu otvarati. Kako postoji velika sloboda u formiranju otvora na zidovima i kako ovi otvori mogu biti formirani tek nakon što je zid postavljen, dizajn zgrade se može menjati i u kasnijim fazama izgradnje. Ovo čini koncept izgradnje veoma fleksibilnim.

Kao alternativa, elementi zida mogu biti prefabrikovani, sa svim prozorima, vratima, cevima, vodovima i/ili drugim potrebnim elementima postavljenim već na proizvodnoj liniji gde se proizvode elementi zida. Takođe je zamislivo da se prefabrikuje čitava fasada jednog sprata zgrade ili čak i čitava zgrada pre nego što se proizvedena dopremi na gradilište.

Predmetni pronalazak takođe obuhvata i zgradu prema Zahtevu 8.

Prvenstveno, prekrivajući sloj sadrži i ojačavajući sloj, kao što je na primer pletena mreža, armatura i slično, a prvenstveno vlaknasti ojačavajući sloj.

Ovaj ojačavajući sloj pruža dodatnu jačinu elementima zida kako bi se obezbedila otpornost na delovanje spoljašnjih sila, kao što su sile koje su posledica dejstva vetra i slično. Ojačavajući sloj sa unutrašnje strane zgrade može takođe obezbediti dodatnu jačinu za potrebe postavljanja objekata u unutrašnjosti kuće, kao što su na primer viseći kuhinjski elementi i slično.

Predmetni pronalazak takođe obuhvata i elemente zida prema Zahtevu 14.

Element zida je u opštem slučaju ravan ali po potrebi može biti zakrivljen duž jedne ili više osa.

Podovi u zgradi se prvenstveno formiraju postavljanjem i međusobnim povezivanjem lakih podnih elemenata sa termoizolacionim karakteristikama, poduprtih po potrebi na koje se zatim nasipa materijal za strukturalnu ispunu, kao što je na primer beton ili neki sličan materijal, kako bi se formirao pod. Za spajanje elemenata poda prvenstveno se koriste tanki čelični profili.

Predmetni pronalazak će u daljem tekstu biti opisan prema priloženim slikama, na kojima su predstavljeni primeri izvođenja pronalaska.

Slika 1 predstavlja izgled planarnog preseka dela zida zgrade prema izvođenju predmetnog pronalaska.

Slike 1a, 1b i 1c predstavljaju izgled planarnog preseka stubova koji se mogu koristiti pri izgradnji zgrade sa Slike 1.

Slika 2 prestavlja izgled bočnog preseka dela zgrade sa Slike 1.

Slika 3 predstavlja pogled na delove koji čine zid zgrade sa Slika 1 i 2.

Slika 4 predstavlja izgled u perspektivi delova koji sačinjavaju pod sprata zgrade.

Slike 5, 6 i 7 predstavljaju izgled spreda (u umanjenoj razmeri) i izglede preseka duž linija VI-VI i VII-VII sa Slike 5 koja prikazuje element zida zgrade sa Slika 1 i 2.

Slika 8 predstavlja izgled preseka u uvećanoj razmeri dela elementa zida sa Slika

5 do 7 koji ilustruje strukturu elementa zida.

Slika 9 predstavlja planarni izgled preseka dva elementa prema drugom izvođenju pronalaska.

Slika 10 predstavlja izgled poprečnog preseka elementa poda sprata sa Slike 2.

Slika 11 predstavlja izgled poprečnog preseka dela čeličnog profila koji se koristi za spajanje elemenata poda.

Slika 12 predstavlja pogled u perspektivi na prednji deo kostura još jedne zgrade zajedno sa izgledom planarnog preseka još jednog izvođenja elementa zida prema predmetnom pronalasku.

Slika 13 predstavlja pogled u perspektivi na element zida za izgradnju kostura zgrade sa Slike 12, u uvećanoj proporciji.

Slika 14 prikazuje isečene detalje elemenata zida sa Slike 13 kada su ugrađeni u zgradu sa Slike 12.

Slika 15 predstavlja pogled u perspektivi na vezu između horizontalne grede i vertikalnog pomoćnog stuba na način kako se ostvaruje pri izgradnji zgrade sa Slike 14.

Slika 16 predstavlja horizontalni presek zida zgrade sa Slike 12.

Slike, i u prvom slučaju Slike 1 do 3, prikazuju deo zida zgrade prema predmetnom pronalasku. Ova zgrada može biti kuća ali takođe može biti i poslovna zgrada sa kancelarijama ili u opštem slučaju zgrada bilo koje namene. Slike 1 i 2 prikazuju da zid zgrade sadrži kostur koji sadrži uspravne građevinske elemente, u ovom slučaju stubove 1, i elemente 2 zida koji ispunjavaju prostor između dva stuba 1. Kao što je prikazano na slikama 1a, 1b i 1c stubovi 1a, 1b, 1c mogu biti od čelika (Slika 1a), od drveta (Slika 1b) ili pak od betona (Slika 1c). Betonski stubovi mogu biti prefabrikovani ili mogu biti izliveni na samom gradilištu. Elementi 2 zida su prvenstveno takvih dimenzija da potpuno ispunjavaju prostor između stubova jednog sprata, tako da postoji samo jedan element 2 zida između svaka dva susedna para stubova 1. Ovime se izbegava potreba za postojanje komplikovane (mehaničke) veze između elemenata zida.

Slike 5 do 7 prikazuju oblik jednog elementa 2 zida. Sa Slike 5 je očigledno da je element 2 zida pravougaonog oblika. U ovom izvođenju, širina elementa 2 zida je 2,5m, visina je 3,Om dok je debljina 0,3m, ali takve dimenzije su, naravno, podložne promerama u skladu sa potrebama konkretne primene. Slike 6 i 7 pokazuju da samo deo elementa 2 zida koji treba da bude postavljen sa spoljašnje strane zida zgrade ima dimenzije naznačene u tekstu iznad. Ostatak elementa 2 zida je manji. Zbog ovih smanjenih dimenzija, formiran je rub 3 na sve četiri ivice elementa 2 zida. Ovaj rub je postavljen uz ivice spoljašnjih površina elementa 2 zida i može imazi debljinu od otprilike 60mm. Dužina ruba može, na primer, biti otprilike 90mm.

Susedno naspramnoj površini, kako bi se formirala unutrašnja površina zida zgrade, formirano je udubljenje 4 koje ima većim delom iste dimenzije kao i rub 3. Ovo udubljenje 4 je takođe formirano na sve četiri stranice elementa 2 zida. Na ovaj način ivice elemenata 2 zida imaju stepenast oblik, takav da je srednji stepenik visine koja prvenstveno odgovara debljini stubova 1, pri čemu dubina prvog i poslednjeg stepenika prvenstveno odgovaraju polovini širine isturenih stubova 1.

Ukoliko se dva elementa 2 zida postave jedan do drugog tako da se dodiruju, formira se udubljenje koje ima tri stranice dimenzija 200mm, koje ima ulogu da se u njemu nalazi stub, kako je to prikazano na Slici 1. Kako čelični ili drveni stubovi 1 neće imati tačno ovakve dimenzije, na njima se postavljaju umetci 5 koji se postavljaju na određene stubove 1 kako bi većim delom ispunili prostor između elemenata 2 zida. Prekrivajući panel 6 se može postaviti u udubljenju 4 uz dve susedne ivice elemenata 2 zida kako bi se zatvorilo udubljenje između dva elementa zida tako da se, ne samo sa spoljašnje strane zida zgrade već takođe i sa unutrašnje strane, formira zatvorena i kontinualna površina zida. Ove zatvorene i ravne površine zidova mogu biti pokrivene prekrivajućim slojevima 7 i 8 sa spoljašnje i unutrašnje strane zida zgrade.

Ukoliko se koriste stubovi većih dimenzija, pogotovo veće debljine, može doći do nekoliko različitih situacija: prvo, elementi zida veće debljine se koriste tako da se ponovo mogu dobiti zidovi ravnih površina, a takođe stub i/ili prekrivajuća površina postavljena na njega se mogu proširivati ka unutrašnjosti i/ili spoljašnjosti zida tako da površina zida poseduje prekide na mestima gde se nalaze stubovi.

Slika 8 prikazuje detaljniji presek zida zgrade na mestu elementa 2 zida. Ovaj element 2 zida formira jezgro zida zgrade i sačinjen je od lakih materijala sa prvenstveno izraženim protivpožarnim i termoizolacionim osobinama koji je ne stišljiv i koji je stabilan kako bi zid zgrade imao potrebne kvalitete. Ovaj materijal može na primer biti modifikovani presovani karton (kao što je to opisano u dokumentu EP-A-1 180 564) ili neki drugi ekspandovani polimer kao što je na primer EPS (ekspandovani polistirol), na primer onaj koji prodaje kompanija Unidek pod nazivom Unidek EPS, a koji je modifikovan prema NEN 6065/6066 kako bi se dobile protivpožame karakteristike.

Prekrivajući sloj 7 sa spoljašnje strane zida zgrade sadrži prvi, osnovni odnosno bazni sloj 9 prvenstveno formiran od modifikovanog epoksidnog maltera poznatog u stanju tehnike. Ovaj osnovni sloj 9 predstavlja lepljivi sloj čija je uloga da na ispravan način prihvati drugi, odnosno površinski sloj 10, koji može biti sloj mineralnog maltera na primer, koji poseduje otpornost na vremenske uticaje kao i na druge uticaje koji mogu postojati sa spoljašnje strane zgrade. Takav mineralni malter je takođe poznat u stanju tehnike.

Sa unutrašnje strane zida zgrade, prekrivajući sloj 8 sadrži prvi odnosno osnovni sloj, prvenstveno izrađen od modifikovanog epoksidnog maltera 11, i drugi površinski sloj 12, formiran na primer od gipsanog maltera. Ukupna debljina pokrivajućih slojeva 7 i 8 može biti u opsegu od 20 do 30mm, a prvenstveno u rasponu između 22 i 25mm. Unutar ovih prekrivajućih slojeva 7 i 8 postoje ojačavajući slojevi 13 i 14 koji mogu biti izvedeni u vidu pletene mreže, na primer mreže od ojačanih staklenih ili ugljeničnih vlakana. Prvenstveno, najmanje jedan od ojačavajućih slojeva 13, 14, a u ovom slučaju ojačavajući sloj 14 sa unutrašnje strane, je pozicioniran uz površinu prekrivajućeg sloja 8 kako bi bio na maksimalnoj udaljenosti od neutralne linije zakrivljenja elementa 2 zida kako bi se postigla maksimalna otpornost na savijanje, na primer kada vetar deluje silom na zid zgrade. Druga prednost ovakvog položaja ojačavajućeg sloja 14 je ta da on daje jačinu sloju 8 tako da zid može biti upotrebljen za prihvatanje fiksirajućih sredstava kao što su na primer ekseri, zavrtnji i slično, a kako bi se omogućilo postavljanje objekata na zid.

Ekspandovani polistirol se može proizvesti u različitim kvalitetima, i u ovom izvođenju element 2 zida može biti formiran tako da je standardnog kvaliteta, pri čemu umetci 5 i prekrivajući panel 6 mogu biti proizvedeni od materijala dobijenog sabijanjem odnosno presovanjem kako bi se dobila dodatna toplotna izolacija kao i jačina oko stubova 1, a kako bi kvalitet toplotne izolacije bio većim delom uniforman duž čitave površine zida.

Slika 9 prikazuje varijaciju zida zgrade sa Slika 1 i 2, kod koje su elementi 2 zida zakrivljeni duž vertikalne ose kako bi se formirao kružni zid.

Slika 2 prikazuje bočni presek zgrade sa Slike 1 koji ilustruje, ne samo strukturu zida zgrade već takođe i podova zgrade. Struktura podova je takođe prikazana na Slici 4.

U ovom slučaju prikazan je pod 15 prizemlja, pod 16 sprata i pod 17 krova. Struktura podova 15 do 17 je slična, izuzev nekih različitosti u završetcima. Svaki pod sadrži elemente 18 poda koji su uzajamno povezani i formirani od sličnog materijala od kojeg su formirani i elementi 2 zida, tj. od lakog materijala sa izraženim protivpožarnim i termoizolacionim osobinama. Elementi 18 poda su međusobno povezani čeličnim profilima 19 koji mogu biti formirani od lista čelika, na primer debljine 1mm. Udubljenja 20 se obrazuju na stranicama elemenata 18 poda kako bi se obezbedilo uzajamno sprezanje izduženih delova čeličnih profila 19 zbog ostvarivanja ispravnog spajanja profila za elemente poda. Elementi 18 poda imaju niže rubove 21 i ovi rubovi 21 susednih elemenata poda 18 su postavljeni tako da se dodiruju kako bi obrazovali zatvorenu i kontinualnu donju površinu poda. Gornji deo elementa 18 poda je manji i trapezoidalnog je poprečnog preseka. Kako bi se formirao pod, elementi 18 poda su povezani i poduprti podupiračima kako bi pružali otpor težini strukturnog materijala za ispunu, kao što je na primer beton 22, vlaknima ojačana epoksidna smesa i slično, a koji se nasipa na elemente 18 poda. Pre nego što se materijal 22 za ispunu naspe, čelična ojačanja 23 se postavljaju na elemente 18 poda. Po potrebi, umetci 25 koji su postavljeni u udubljenja mogu ostati vidljivi nakon završetka izgradnje podova 15 do 17. Završetak 26 poda, završetak 27 plafona i prekrivajući sloj 8 na zidovima se postavljaju, prvenstveno u poslednjkoj fazi izgradnje.

Izvođenje postupka izgradnje zgrade je opisano u daljem tekstu.

Najpre se formira temelj ispod nivoa zemlje, ukoliko je to uopšte neophodno. Ovaj temelj može biti relativno lagan sa obzirom da će zgrada biti mnogo lakša od tradicionalnih građevina. Ukoliko je kostur zgrade formiran od čeličnih ili drvenih stubova, čelični ili drveni stubovi 1 se postavljaju na sopstvene temelje na ispravnim pozicijama. Umetci 5 se postavljaju oko odgovarajućih stubova kako bi se kreirale dimenzije stubova koji će odgovarati elementima zida.

Elementi 2 zida se, nakon toga, postavljaju na stubove 1, tako da su rubovi 3 elemenata 2 zida postavljeni sa spoljašnje strane stuba 1 i pozicionirani na takav način da se dodiruju sa sledećim elementom 2 zida. Lepak se može upotrebiti kako bi se fiksirali elementi 2 zida za stubove 1 kao i da bi se oni povezali uzajamno, a takođe je zamisliva upotreba i drugih sredstava za fiksiranje. Prekrivajući panel 6 se postavlja u udubljenja 4 na elementima 2 zida kako bi se prekrila poslednja stranica stuba 1. U uglovima zgrade postavljaju se umetci 28 koji popunjavaju bilo kakve zaostale zazore. Nakon toga se postavljaju umetci 25 i pozicioniraju se elementi 18 poda na donje umetke 25. Susedni elementi poda 18 se povezuju međusobno pomoću profila 19 i poduprti su pomoću privremenih oslonaca. Nakon postavljanja ojačanja 23, materijal 22 za ispunu se nasipa na elemente 18 poda, na profile 19, na gornju stranu elemenata 2 zida i stubova postavljenih ispod.

Ukoliko se u konkretnom postupku izgradnje koriste betonski stubovi koji se izlivaju na samom gradilištu, elementi 2 zida se postavljaju pre nego što se stubovi 1 formiraju. Jedino se ojačanje za betonske stubove 1 postavlja unutar udubljenja koje obrazuju susedni elementi 2 zida. Prekrivajući paneli 6 se postavljaju kako bi se formirao kalup za beton koji se, zatim, nasipa u zatvoreno udubljenje tako da se formira betonski stub ili stub napravljen od nekog drugog strukturalnog materijala za ispunu, koji je formiran između elemenata 2 zida.

Iz daljeg teksta biće jasno da predmetni pronalazak opisuje i postupak izgradnje zgrade kao i zgradu koja je efikasna sa stanovišta troškova izgradnje. Rezultujuća zgrada može biti tako lagana da se čitava može prenositi, ili se čak čitavi spratovi mogu podizati na tlu a zatim naknadno postavljati u položaj na građevini. Troškovi održavanja kao i trošak za utrošenu energiju su takođe efikasni sa ekonomskog stanovišta usled kvalitetne termalne izolacije i smanjene potrebe za održavanjem.

Fleksibilnost zgrade je velika zbog njene lake konstrukcije koja olakšava renoviranje ili proširivanje delova zgrade. U ovom cilju, otvori se mogu formirati nakon završetka zgrade. Zgrada može kasnije biti demontirana a sam građevinski materijal može biti ponovo upotrebljen tako da, stoga, postupak zidanja ispunjava takođe i visoke ekološke norme. Elementi zida mogu biti upotrebljeni i za implementaciju protivprovalnog alarma kako se njegovi elementi mogu integrisati u same elemente zida, na primer tanka provodna vlakna ili električno-provodljive žice.

Kao alternativa podu koji je sastavljen od elemenata poda i livenog betona, na primer, moguće je izraditi pod od čeličnih delova, drvenih greda, sloja izolacije i cementnog završnog sloja.

Slike 12 do 16 prikazuju dalja izvođenja zgrade i postupak prema pronalasku. Slika 12 prikazuje kostur zgrade, koji obuhvata pregradne zidove 29 i podove 30. Pregradni zidovi 29 funkcionišu kao laki građevinski element i u ovom slučaju razdvajaju pojedinačne domove koji su izgrađeni u nizu. Krajevi pregradnih zidova koji su postavljeni sa spoljašnje strane zgrade, u većoj ili manjoj meri imaju funkciju stubova za spoljašnje zidove. U ovom izvođenju element 2 zida formira kompletnu fasadu, odnosno spoljašnji zid između dva susedna pregradna zida 29 i poda 30. Između susednih pregradnih zidova 29 postoji jedan ili više pomoćnih stubova 31, u ovom slučaku u vidu čeličnih delova, koji su povezani sa podom i plafonom 30. Ovi pomoćni stubovi 31 mogu biti integrisani u elemente 2 zida ili mogu biti postavljeni u kostur zgrade pre nego što se elementi 2 zida postave na kostur zgrade.

Slike 13 do 16 prikazuju izvođenje elementa 2 zida koji se uklapa između dva susedna pregradna zida 29. Stoga, takav element zida može biti prilagođen tako da ima dužinu od 5 ili 6 metara, pa čak i više. U izvođenju koje je prikazano, ovaj element 2 zida poseduje laminatnu strukturu koja podrazumeva slojeve 32, 33 i 34 koji su spojeni, na primer pomoću lepka. Relativna debljina svakog od slojeva može biti izmenjena u skladu sa specifičnim potrebama. Prvenstveno, slojevi su pojedinačno formirani od različitih delova i delovi različitih slojeva su postavljeni tako da se preklapaju kako bi se uzajamno ojačavali. U centralnom sloju 33 integrisane su dve horizontalne grede 35, 36 napravljene od drveta ili nekog drugog podesnog materijala kao što je na primer plastika ili neki sličan pogodan materijal. Ove horizontalne grede su integrisane u elemente 2 zida tokom procesa laminacije. Grede 35 i 36 obezbeđuju krutost velikim elementima 2 zida a pored toga omogućavaju i da se element 2 zida pričvrsti za pomoćnu stub 31 kao i da se postavi bilo koji prozor na element 2 zida. Na slici 14 je prikazano da je otvor 37 već formiran u slojevima 32 i 34 tako da nakon postavljanja elementa 2 zida ostaje jedino potrebno da se sloj 33 obradi kako bi se formirao otvor 37 na zidu radi postavljanja prozora. Prozor odnosno okvir prozora može biti postavljen na obe grede 35 i 36.

Kao što je ranije već pomenuto, grede 35 i 36 mogu takođe biti iskorišćene kako bi se postavio element 2 zida na jedan ili više pomoćnih stubova 31. Na Slici 13 je prikazano da je unutrašnji sloj 34 zida uvučen na mestu gde pomoćni stub 31 treba da se poveže sa elementom 2 zida. U ovom udubljenju 38 vidljive su grede 35 i 36 i pomoćni stub 31 se može postaviti na grede 35, 36 pomoću samozavrćućih šrafova ili na nekim drugim podesnim sredstvom koje se umeće kroz otvor na pomoćnom stubu 31. Drugi načini povezivanja su takođe mogući.

Ukoliko je potrebno formirati otvor za vrata u elementu 2 zida, donja horizontalna greda 36 mora biti presečena na potrebnom mestu. Okvir vrata je potrebno pričvrstiti za gornju horizontalnu gredu 35. U opštem slučaju, pomoćni stub 31 će biti postavljen do otvora za vrata kako bi pružio dodatno ojačanje elementu zida u predelu vrata. Okvir vrata takođe može biti pričvršćen za susedni pomoćni stub 31. Prekrivajući slojevi 7 i 8 sa spoljašnje ili unutrašnje strane zgrade mogu biti postavljeni na elemente 2 zida pre nego što se prozori i/ili vrata postave u odgovarajuće otvore u elementima 2 zida. Ovo je posebno poželjno zbog toga što se prozori i vrata prvenstveno postavljaju u elemente 2 zida što je moguće kasnije u toku procesa izgradnje kako bi se izbeglo njihovo moguće oštećivanje. Ovi prekrivajući slojevi 7 i 8 će biti postavljeni unutar otvora 37 uz mesto gde će okvir prozora biti postavljen.

Slika 16 prikazuje daje uvučeni deo 38 ispunjen umetkom 39 kako bi prekrio pomoćni stub 31 i sam uvučeni deo 38, a kako bi se obrazovao ravni unutrašnji zid koji će biti prekriven kontinualnim prekrivajućim slojem 8.

Spoj 40 između dva susedna elementa 2 zida se puni materijalom za ispunu, prvenstveno PUR lepkom koji ne samo da ispunjava spoj već i pomaže da se dva susedna elementa 2 zida povežu na siguran način.

Veliki spoj 41 između elementa 2 zida i pregradnog zida 29 (ili između elementa 2 zida i poda 30 kao što je prikazano na Slici 13) je ispunjen materijalom za zvučnu izolaciju koji predstavlja barijeru za prenošenje zvuka oko razdvajajućih zidova 29 ili poda 30.

Iz prethodnog opisa jasno je da predmetni pronalazak opisuje element zida, posebno element spoljašnjeg zida, koji je trajan, lak, otporan na vatru i jednostavan za rukovanje tako da se zgrade mogu zidati na prost i brz način. Nisu potrebne velike skele, laki pokretni uređaj je dovoljan kako bi se elementi zida postavljali iznad sprata prizemlja.

Predmetni pronalazak nije ograničen samo na izvođenja koja su prikazana na slikama i opisana u prethodnom tekstu već su moguće i različite varijacije koje ne izlaze iz okvira predmetnog pronalaska na način kako je on definisan u Zahtevima. Na primer, elementi zida mogu posedovati krivolinijska udubljenja kako bi se u njih smestili npr. cevi sistema za podno ili centralno grejanje i slično.

Claims (14)

1. Postupak izgradnje zgrade koji se sastoji od sledećih koraka: podizanja kostura zgrade gde opisani kostur zgrade sadrži najmanje vertikalne građevinske elemente (1, 29) kao što su na primer stubovi ili pregradni zidovi, postavljanja najmanje jednog lakog elementa (2) zida sa protivpožamim i termoizolacionim karakteristikama između susednog para vertikalnih građevinskih elemenata koji se postavljaju pre nego što se postave elementi zida, na takav način da elementi zida u potpunosti pokriju prostor između vertikalnih elemenata, postavljanja prekrivajućeg sloja (7, 8) sa unutrašnje i spoljašnje strane elemenata (2) zida i najmanje sa spoljašnje strane vertikalnih građevinskih elemenata (1, 29), čija je uloga da obezbede najmanje većim delom prekrivanje površina zida, gde opisani prekrivajući sloj mora da ćelom zidu obezbedi najmanje protivpožame karakteristike.

2. Postupak prema Zahtevu 1, gde su vertikalni građevinski elementi prefabrikovani, kao što su na primer čelični, drveni ili prefabrikovani betonski stubovi (1) koji se postavljaju pre postavljanja elemenata zida, gde se susedni elementi zida prvenstveno postavljaju tako da se dodiruju kako bi formirali zatvorenu površinu zida, pogotovo sa spoljašnje strane zgrade.

3. Postupak prema Zahtevu 2, gde se umetci (5) postavljaju neposredno uz stubove (1') kako bi popunili bilo kakav zazor između stubova i elemenata zida.

4. Postupak prema jednom od prethodnih Zahteva, gde se laki elementi (18) poda sa termoizolatorskim i protivpožamim karakteristikama postavljaju, međusobno povezuju i po potrebi podupiru, nakon čega se na elemente poda nasipa materijal za strukturalnu ispunu, kao što je na primer beton, kako bi se formirao pod.

5. Postupak prema jednom od prethodnih Zahteva, gde se nakon podizanja spoljašnjih zidova, zidovi obrađuju radi formiranja otvora i upušta u zidovima koji će primiti prozore, vrata, cevi i slično.

6. Postupak prema Zahtevu 1, gde su vertikalni građevinski elementi pregradni zidovi (29) između susednih prostora zgrade, i gde se laki elementi (2) zida nalaze u prostoru između pregradnih zidova.

7. Postupak prema Zahtevu 6, gde su pomoćni stubovi (31) povezani sa kosturom zgrade i integrisani u elemente (2) zida.

8. Zgrada, koja se sastoji od: kostura spoljašnjeg zida zgrade gde opisani kostur sadrži najmanje vertikalne građevinske elemente (1, 29), najmanje jednog lakog elementa (2) zida sa termoizolacionim i protivpožamim karakteristikama između svakog susednog para vertikalnih građevinskih elemenata čime se u potpunosti popunjava prostor između vertikalnih građevinskih elemenata, prekrivajućeg sloja (7, 8) postavljenog sa svake strane opisanog elementa zida i najmanje sa spoljašnje strane vertikalnih građevinskih elemenata kako bi se obezbedile najvećim delom zatvorene površine zidova, gde opisani prekrivajući slojevi poseduju takve osobine da najmanje obezbede osobine protivpožame otpornosti za čitav zid, gde prekrivajući sloj na površini unutrašnjeg zida sadrži osnovni sloj od modifikovanog epoksidnog maltera i prvenstveno površinski sloj od gipsanog maltera, gde prekrivajući sloj na površini spoljašnjeg zida sadrži osnovni sloj od modifikovanog epoksidnog maltera i prvenstveno površinski sloj od mineralnog maltera.

9. Zgrada prema Zahtevu 8, gde prekrivajući sloj sadrži ojačavajući sloj, kao što je na primer pletena mreža i slično, a prvenstveno vlaknasti ojačavajući sloj.

10. Zgrada prema Zahtevima 8 ili 9, gde prekrivajući sloj na površini unutrašnjeg zida sadrži osnovni sloj od modifikovanog epoksidnog maltera i prvenstveno površinski sloj od modifikovanog gipsanog maltera, dok prekrivajući sloj na površini spoljašnjeg zida može sadržati osnovni sloj od modifikovanog epoksidnog maltera i prvenstveno površiniski sloj od mineralnog maltera.

11. Zgrada prema Zahtevima 9 i 10, gde je ojačavajući sloj na površini unutrašnjeg zida smešten u površinski sloj, dok je ojačavajući sloj na površini spoljašnjeg zida smešten u osnovni sloj.

12. Zgrada prema jednom od Zahteva 8 do 11, sadrži otvore između vertikalnih građevinskih elemenata, gde su opisani otvori zatvoreni vratima, prozorima ili nekim drugim sličnim građevinskim elementima.

13. Zgrada prema jednom od Zahteva 8 do 12, sadrži pod formiran od uzajamno povezanih lakih podnih elemenata sa termoizolacionim i protivpožamim karakteristikama, i materijala za strukturalnu ispunu, kao što je beton, nasutim na elemente poda, i gde se uzajamna veza između elemenata poda prvenstveno formira pomoću delova tankih čeličnih profila.

14. Elementi zida zgrade prema bilo kojem od Zahteva 8 do 13, gde su elementi zida konstruisani od lakog materijala sa termoizolacionim i protivpožamim osobinama, kao što je na primer modifikovani polistirol ili karton, gde elementi zida imaju debljinu od približno 200 do 400mm, a prvenstveno od približno 300mm, i gde su elementi većim delom pravougaonog oblika sa visinom i širinom većom od 2m, a prvenstveno 3 x 2,5m do 3 x 6m, gde na svim ivicama elemenata postoji rub koji se širi bočno od elementa i koji je poravnat sa jednom stranicom elementa, gde ivice elementa zida imaju stepenast oblik koji je sastavljen od najmanje dva stepenika gde na svim ivicama elemenata postoji rub koji se širi bočno od elementa i koji je poravnat sa jednom stranicom elementa, gde ivice elementa zida imaju stepenast oblik koji je sastavljen od najmanje dva stepenika.