Przedmiotem wynalazku jest odciazony zespól przegubowy dla skladanego lózka.Zmiane sa skladane lózka, biurka, stoly i inne meble powszechnie uzywane zaopatrzone w zawia¬ sy umozliwiajace obrót z poziomego polozenia uzyt¬ kowania do pionowego polozenia dla uzyskania mozliwie najwiejkszej przestrzeni. Sa one zwykle po zlozeniu sytuowane na scianie lub w niewiel¬ kiej niszy wykonanej w tym celu.Znane sa odciazajace zespoly stosowane ze wzgle¬ du na znaczny ciezar skladanych mebli, zawieraja¬ ce sprezyny odciazajace, ulatwiajace przestawienie lózka miedzy polozeniami uzytkowania i przecho¬ wywania. Napiecie sprezyny dzialajace odcdazajaco na ciezar lózka jako moment sily wzgledem punktu obrotu nie stanowi liniowej funkcji polozenia lózka lecz jest funkcja sinusoidalna jego polozenia. Wy¬ nika to z fakitu, ze skuteczne ramie dzialania sily liczone od srodka ciezkosci lózka do punktu obrotu wzrasta sinusoidalnie w czasie, gdy lózko jest obra¬ cane z polozenia pionowego do poziomego. To samo dotyczy wszystkich obracanych lub skladanych ele¬ mentów obciazajacych, obejmujacych skladane biurka, stoly, lady sklepowe, rampy zaladowcze lub 25 drzwi zawieszone zawiasowo od dolu, oraz kazdy inny element zamocowany obrotowo od dolu w celu obracania tego elementu miedzy polozeniami poziomym i pionowym.Znany jest zespól odciazajacy, w którym dla do- 30 10 15 20 pasowania zasadniczo liniowej charakterystyki spre¬ zyny do pozadanego i z natury nieliniowego prze¬ biegu sily obciazajacej pochodzacej od ciezaru skla¬ danego lózka, zastosowano jako glówny element odciazajacy sprezysty drazek skrecany. W rozwia¬ zaniu tym zastosowano równiez dodatkowe spre¬ zyny i dzwignie dla skompensowania niekorzystne¬ go dzialania drazków skretnych w polozeniu uzyt¬ kowania lózka bliskim poziomemu. Wadami tego rozwiazania sa niejednorodnosc charakterystyk pro¬ dukowanych drazków skretnych, ograniczony za¬ kres regulacji w celu skompensowania odchylen charakterystyk drazków, jak równiez odchylen cie¬ zaru lózka oraz problem pekania drazka. Te znane konstrukcje cechuja sie równiez nadmiernym kosz¬ tem wykonania i zlozonoscia wynikajaca z koniecz¬ nosci stosowania sprezyn i dzwigni kompensacyj¬ nych.W innych znanych rozwiazaniach stosowano spe¬ cjalnie uksztaltowane krzywki w celu zmiany sily napiecia sprezyny odciagajacej zgodnie z funkcja katowego obciazania lózka. Sprezyna jest zamoco¬ wana do jednej czesci zawiasy lózka, a z druga czescia zawiasy, jest polaczona za pomoca linki, pasa lub ciegna przechodzacego po powierzchni krzywki. W tych znanych urzadzeniach promien krzywki wzrasta, gdy lózko obraca sie z polozenia poziomego do pionowego, poniewaz czesc ciezaru lózka, jaka trzeba zrównowazyc przy podnoszeniu jest wiejksza, gdy lózko jest blisko swego poziome- 111 539111 539 3 4 go polozenia, a zmniejsza sie do zera, gdy lózko jest blisko polozenia pionowego.W znanych konstrukcjach nie uwzgledniono wiel¬ kosci napiecia sprezyny bedacego wynikiem zna¬ nego ksztaltu krzywki. Dlatego tez konieczne jest uwzglednienie nie tylko rzeczywistego promienia krzywki w danym punkcie lecz równiez napiecia sprezyny w tym samym punkcie, które determi¬ nuje sile, z jaka dziala sprezyna. Napiecie spre¬ zyny samo jest funkcja dlugosci toru lub obrzeza krzywki od punktu wyjsciowego do danego punktu.Wplyw dlugosci toru nie jest uwzgledniony w opi¬ sanych wyzej znanych rozwiazaniach.Aby uniknac nadmiernie dlugich sprezyn, co po¬ ciaga za soba znaczna; zlozonosc konstrukcji, wy¬ soki koszt i wymaga dysponowania duza przestrze¬ nia, nalezy uwzglednic ugiecie sprezyny bedace funkcja polozenia katowego krzywki oraz sile na¬ piecia sprezyny, które jest równiez funkcja kato¬ wego polozenia krzywki, poniewaz ugiecie sprezyny jest wyznaczone dlugoscia odcinka zakreslonego na obrzezu krzywki.Celem wynalazku jest wyeliminowanie wad i nie¬ dogodnosci znanych rozwiazan.Cel zostal osiagniety przez opracowanie zespolu, w którym rzeczywisty promien krzywki jest w po¬ lozeniu [pionowym elementu obciazajacego wiekszy niz rzeczywisty promien krzywki w poziomym po¬ lozeniu elementu obciazajacego.Powierzchnia krzywki jest uksztaltowana zgodnie z funkcja sinusa kata pochylenia elementu obcia¬ zajacego mierzonego wzgledem biernego polozenia elementu obciazajacego, przy którym srodek ciez¬ kosci elementu obciazajacego jest usytuowany w linii pionowej ponad punktem obrotu zawiasy. Ilo¬ czyn rzeczywistego promienia krzywki i dlugosci odcinka obrzeza jest mniejszy od funkcji sinusa zmiennego kata pochylenia elementu obciazajacego dla wartosci kata bliskich poziomemu i pionowemu polozeniu elementu obciazajacego.W rozwiazaniu wedlug wynalazku, przy uwzgled¬ nieniu dlugosci krzywki oraz rzeczywistego pro¬ mienia krzywki uzyskano krzywke majaca mniej¬ szy rzeczywisty promien,. gdy element obciazajacy jest w polozeniu poziomym oraz wiekszy rzeczy¬ wisty promien gdy element obciazajacy jest w pio¬ nowym polozeniu przechowywania.Ponadto zastosowano katowe przesuniecie ele¬ mentu obciazajacego, dzieki czemu sprezyna od¬ ciazajaca nie bierze udzialu w odciazeniu w czasie gdy element stanowiacy obciazenie jest odciagany z polozenia pionowego do polozenia, w którym sro¬ dek ciezkosci elementu obciazajacego znajdzie sie na prostej pionowej przechodzacej przez punkt obrotu. To katowe przesuniecie znacznie ulatwia poslugiwanie sie urzadzeniem.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przy¬ kladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespól wedlug wynalazku w widoku perspektywicznym, fig. 2 — zespól wedlug wyna¬ lazku z fig. 1 w widoku z góry, fig. 3 — zespól z fig. 1 w widoku bocznym z czesciowym przekro¬ jem poprzecznym, fig. 4 — zespól, w którym ele¬ ment obciazajacy zostal odchylony do polozenia pionowego, fig. 5 — szkic przedstawiajacy schema¬ tycznie obrót lózka lub innego elementu obciaza- jacego z polozenia pionowego do poziomego, fig. 6 — krzywke zespolu wedlug wynalazku.Zespól zawiasowy sklada sie z ramy wsporczej 5 10 i ramy ruchomej 20 polaczonych obrotowo za pomoca zawiasowego sworznia 15. Raima wsporcza 10 przystosowana jest do zamocowania do podlogi lub do sztywnego elementu zamocowanego do pod¬ logi. Rama wsporcza ma korzystnie pionowe usztywniajace i wzmacniajace zebra boczne 11 i plyte pozioma 12 przeznaczona do zamocowania zespolu zawiasowego do podlogi za pomoca zespo¬ lów 13, sruby i nakretki. Rama wsporcza 10 za¬ wiera równiez pionowa plyte 14 oraz wsporniki 16 laczace plyte pozioma 12 i plyte pionowa 14. Rama wsporcza 10 moze byc odlewem lub moze byc ze- spawana z elementów katowych.Na przednim koncu ramy wsporczej 10 jest usy¬ tuowana pólka 17, która w przedstawionym przy¬ kladzie wykonania jest równolegla-do podlogi i jest od niej oddalona. Do pólki 17 przyspawana jest para plytek prowadzacych 18, 19. Plytki prowadza¬ ce 18, 19 sa zamontowane w polozeniu pionowym, w pewnej odleglosci od siebie a miedzy nimi umieszczona jest krzywka 21. Przez plytki prowa¬ dzace 18, 19 i przez otwór w krzywce 21 przechodzi sworzen zawiasowy 15 tak, ze krzywka 21 moze sie swobodnie wokól niego obracac. Rama ruchoma 20 zawiera te czesc zawiasy obejmujacej krzywke 21, która obraca sie wraz z lózkiem lub innym ciezarem wokól sworznia zawiasowego 15. W przed¬ stawionym przykladzie wykonania rama ruchoma zawiera pare katowników 22, 23 zamocowanych po obu stronach krzywki 21 przez spawanie. Alterna¬ tywnie krzywka 21 i katowniki 23, 22 moga byc wykonane jako jednolity odlew.Rama lózka lub innego elementu obciazajacego jest przymocowana srubami do katowników 22, 23 nalezacych do ramy ruchomej 20. Do dalszej po¬ wierzchni ramy lózka moze byc przymocowana plyta 31, dzieki czemu po zainstalowaniu lózka w niszy lub alkowie, plyta 31 zamyka nisze tworzac ciagla powierzchnie ze sciana niszy. Do ramy lózka jest zamocowany materac, który obraca sie wraz z nia.Zastosowano element ograniczajacy, który sta¬ nowi sruba 27 wkrecona w nagwintowany otwór w katowniku. Po obróceniu lózka do polozenia pio¬ nowego leb 28 sruby 27 opiera sie na pólce ramy wsporczej, co zaznaczono linia przerywana na fig. 4. Eliminuje to pionowe ruchy lózka. Element ogra¬ niczajacy jest regulowany za pomoca sruby 27 z lbem 28, którego obrót powoduje wkrecanie lub wykrecanie sruby 27 z nakretki w katowniku 22, przy czym do unieruchomienia sruby 27 w pozada¬ nym polozeniu jest przeznaczona nakretka bloku¬ jaca.Cylindryczna obudowa 35 sprezyny ma przyspa- wane na powierzchni wewnetrznej dwie sruby kot¬ wiace 36, które lacza obudowe 35 sprezyny z rama wsporcza i umozliwiaja regulacje jej polozenia wzgledem ramy.Sruby kotwiace 36 przechodza przez otwory w pionowej plytce krancowej 14 i sa zamocowane za pomoca nakretek 37 i kulistych podkladek 38, któ~ 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60111 539 re umozliwiaja pewna zmiane ustawienia obudowy 35 w czasie obracania sie zawiasy. W obudowie 35 umieszczona jest spiralna sprezyna 40, której jeden koniec opiera sie o zamkniety koniec 39 obudowy 35. Drugi koniec sprezyny 40 wspóldziala z pod¬ kladka 41. Na tylnej powierzchni podkladki 41 przyspawany Jest cylindryczny element wzmacnia¬ jacy 42. Zadaniem elementu 42 jest wzmocnienie podkladki 41 oraz ustalenie jej wzgledem sprezyny 40 i w tym celu zewnetrzna srednica elementu wzmacniajacego 42 jest nieco mniejsza od we¬ wnetrznej srednicy srubowej sprezyny 40.W frtlinkcie 51 do podkladki 41 przymocowana jest w dowolny sposób linka 50. Lanka 50 przecho¬ dzi przez wnetrze spirezyny 40 i przez otwór 52 w plytce krancowej obudowy sprezyny. Nastepnie linka 50 przebiega ponad i wokól krzywki 21, gdzie jej drugi koniec zamontowany jest do ruchomej ramy za posrednictwem koncówki montazowej 53, która wspólpracuje z dopasowana do niej szczelina 54 na krawedzi krzywki 21. Linka Sfr jest utrzy¬ mywana na powierzchni krzywki 21 równiez dzieki katownikom umieszczonym po obu stronach krzyw¬ ki 21. Jest to najlepiej widoczne na fig. 3, na któ¬ rej dla jasnosci rysunku pominieto katownik 22.Gdy lózko znajduje sie w poziomym polozeniu (fig. 1, 2 i 3), linka 50 jest naciagnieta na krzywce 21, co powoduje, ze podkladka 41 sciska sprezyne 40. W tym polozeniu sprezyna 40 wytwarza wzgle¬ dem sworznia 15 moment odciazajacy, którego wiel¬ kosc zalezy od wielkosci strzalki ugiecia sprezyny 40 oraz dlugosci ramienia wyznaczonego odlegloscia punktu 60 styku linki 50 z powierzchnia krzywki 21 od punktu sworznia obrotowego 15.W czasie podnoszenia lózka do polozenia piono¬ wego krzywka 21 zostaje obrócona w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara, co powoduje zwotoiende napiecia spTezyny 40. Gdy lózko zbliza sie do górnego krancowego polozenia, sila napiecia sprezyny 40 dziala na ramieniu wyznaczonym przez skuteczny promien od punktu obrotu 61 do srodka sworznia obrotowego 15. Skuteczna dlugosc promie¬ nia w punkcie 60, w poziomym polozeniu lózka (fig. 3, 4 i 5) jest mniejsza od skutecznej dlugosci promienia w punkcie 61 odpowiadajacym piono¬ wemu polozeniu lózka. Calkowite przesuniecie lub strzalka ugiecia sprezyny 40 wyznaczona przesu¬ nieciem podkladki 41 przy sciskaniu sprezyny 40 jest równa calkowitej dlugosci obrzeza krzywki 21 miedzy punktami 60 i 61 styku.Moment obrotowy wzgledem sworznia obrotowe¬ go 15 konieczny do zrównowazenia obciazenia po¬ chodzacego od ciezaru lózka mozna okreslic jako W5? sin a, gdzie W jest ciezarem lózka, x jest od¬ legloscia od punktu obrotu do srodka ciezkosci lózka, a Tak wiec pozadany moment odciazajacy wzrasta w miare jak lózko jest sciagane w kierunku do sciany.Sila napiecia sprezyny 40 okreslona jest wzorem sd, gdzie s jest stala sprezyny okreslana zwykle w g/cm, a d jest ugieciem przy zaciskaniu i roz¬ ciaganiu sprezyny. Moment odciazajacy wytwarza¬ ny przez sprezyne 40 zgodnie z wynalazkiem jest iloczynem sily napiecia sprezyny 40 i rzeczywistego promienia r(a) dzialania sily i jest funkcja polo¬ zenia katowego. Ugiecie sprezyny 40 jest równiez funkcja katowego polozenia lózka, a dokladniej funkcja dlugosci odcinka obrzeza krzywki 21 od 5 poczatkowego punktu 60 zetkniecia do danego, be¬ dacego zmienna funkcji punktu 61 zetkniecia. Ugie¬ cie d sprezyny 40 jest zlozona funkcja di(a).Przy danym katowym polozeniu lózka rzeczywi¬ sty promien r( !• do punktu zetkniecia linki 50 z powierzchnia krzywki 21, a ugiecie d(a) jest dlugoscia odcinka obrzeza od poczatkowego punktu 60 zetkniecia, po powierzchni do danego chwilowego punktu zetknie¬ cia linki 50 z powierzchnia krzywki 21. i* Krzywka 21 jest zaprojektowana zarówno przy uwzglednieniu rzeczywistego promienia jak i dlu¬ gosci odcinka na obrzezu krzywka 21, co jest apro- ksymowane ponizszym przykladem: sdfa) r(a) = =Wx sina. Za pomoca tego równania mozna, przy *• danej wielkosci obciazenia i charakterystyce spre¬ zyny 40, obliczyc promien w pierwszym teoretycz¬ nym punkcie, na przyklad 10° za polozeniem pio¬ nowym. Nastepnie mozna obliczyc promien dla na^ stepnego punktu projektowanej krzywki 21, np. 15 20°.Nastepnie mozna wyznaczyc graficznie dlugosc odcinka obrzeza i w oparciu o nia ponownie obli¬ czyc wartosc promienia w drugim punkcie. To z kolei wplywa na dlugosc odcinka obrzeza, który *• musi byc ponownie przeliczony. Kazda kolejna aproksymacja przybliza do wartosci wlasciwej i po wykonaniu kilku takich rachunków mozna okreslic poprawne wartosci z pozadanym stopniem doklad¬ nosci. Proces obliczeniowy powtarza sie nastepnie 39 dla kazdego kolejnego punktu na powierzchni krzywki 21.Jakkolwiek na rysunkach przedstawiono tylko je¬ den zespól przegubowy, to zwykle stosuje sie dwa zespoly i £rzy projektowaniu stalych sprezyn i in- 40 nych parametrów nalezy uwzglednic odciazajace4 dzialanie obu zespolów.Dodatkowym czynnikiem, który nalezy uwzgled¬ nic przy projektowaniu odciazonego zespolu prze¬ gubowego jest to, ze W wielu przypadkach poza- 45 dane jest usytuowanie punktu obrotu blisko podlo¬ gi oraz plyty 31 (fig. 5). Przy wiekszosci obciazen srodek ciezkosci obciazenia znajduje sie na lewo od linii przechodzacej przez punkt obrotu, (fig. 5).Jest to o tyle korzystne, ze sam ciezar elementu 5# obciazajacego znajdujac sie nieco poza srodkiem obrotu przytrzymuje lózko w pozycji przechowywa¬ nia bez koniecznosci stosowania zapadek. Przy scia¬ ganiu lózka w dól* do polozenia poziomego, nalezy najpierw pokonac opór wynikajacy z przesuniecia 5* ciezaru poza srodek obrotu. Dlatego pozadane jest aby sprezyna odciazajaca, która dociska zwykle lózko do sciany nie byla naprezona w tej poczatko-^ wej fazie rozkladania lózka.W celu uzyskania tego w odciazonym zespole •o przegubowym zastosowano kat przesuniecia. Linia 65 {ffig. 5) oznaczono polozenie lózka, w którym srodek ciezkosci lózka znajduje sie ponad sworz¬ niem 15, przy czym kat przesuniecia jest katem, jaki linia 65 tworzy z pionem. W typowych roz- 6* wiazaniach kat przesuniecia wynosi 10°. '7 Poniewaz kajt przesuniecia jest rózny w róznych rozwiazaniach, odpowiednio do tego, jiuz w fazie produkcji, nalezy ustalic katowe ustawienie krzyw¬ ki 21 wzgledem pozostalej czesci ruchomej ramy 20. Krzywka 21 powinna byc przesunieta w fazie wzgledem lózka o kat równy katowi przesuniecia.Krzywka 21 znajduje sie w polozeniu wyjsciowym wzgledem punktu zetkniecia z linka 50 wówczas, gdy lózko jest w polozeniu oznaczonym linia 65 (fig. 5). Powierzchnia 30 lózka wyprzedza krzywke 21 o kat przesuniecia, a kat zerowy krzywki 21 odpowiada takiemu polozeniu, w którym srodek ciezkosci lózka jest w pionie ponad punktem obro¬ tu.Jezeli nastapi zmiana srodka ciezkosci lózka lub innego elementu obciazajacego, mp. w rezultacie zamontowania na powierzchni 31 ciezkiego lustra, to teoretycznie nalezaloby zmienic katowe usta¬ wienie krzywki 21 wzgledem lózka odpowiednio do zmiany kata przesuniecia. W praktyce mozliwe jest kompensowanie stosunkowo duzych zmian poloze¬ nia srodka ciezkosci przez regulacje nakretek 37, za pomoca których mozna przesunac obudowe 35 sprezyny 40 w lewo lub w prawo.Podobnie przy izimianie ciezaru lózka nalezy od¬ powiednio do nowego ciezaru zimienic charaktery¬ styke sprezyny 40. Dzieki temu jeden zespól prze¬ gubowy moze byc zastosowany w róznych typach lózek o róznych ciezarach W. Przy nieoczekiwanie duzych zmianach ciezaru W, lózka jakie moga byc wywolane zamontowaniem lustra lub innych akce¬ soriów, wplyw dodatkowego ciezaru moze byc skompensowany przez regulacje za pomoca nakret¬ ki 37.W praktyce lózko przestawia sie do polozenia po¬ ziomego i Teguluje sie polozenie obudowy sprezy¬ ny 40 o stalej s tak, aby ustalic docisk lózka sila ciezkosci na wartosci, np. 2^25 kG. Zapewnia to, ze lózko bedzie pewnie docisniete do dolu w poloze¬ niu ;uzytkowania. Jjózko bedzie wlasciwie odciazone w calym zakresie nawet gdy w rezultacie regulacji obudowy 35 sprezyny 40 jej dzialanie odciazajace rozpoczyna sie kilka stopni przed iulb za poloze¬ niem przesuniecia. Taniewielka regulacja nie likwi¬ duje odciagajacego dzialania zespolu odciazajacego, a pozwala dostosowac zespól do szerokiego zakresu waartosci obciazen oraz polozen srodka ciezkosci.Poniewaz uklad jest tak zaprojektowany, ze sila napiecia sprezyny 40 o stalej s spada do zera w po¬ lozeniu przesuniecia, dalszy ruch lózka do poloze¬ nia przechowywania lub 'polozenia pionowego po¬ woduje zluzowanie dinki 50 "(fig. 6). Jednak po sciagnieciu lózka w dól, luz Jimki 50 zostaje ska¬ sowany, gdy lózko osiaga punkt w poblizu poloze¬ nia przesuniecia, co zalezy od regulacji nakretek 37.Zespól przegubowy daje pelne odciazenie na ca¬ lej dlugosci drogi lózka az do polozenia poziomego.W praktyce moze byc pozadane pewne odchylenie w ksztalcie krzywki 21 projektowanej na pelne odr ciazenia, W korzystnym przykladzie wykonania krzywda i21 jest tak zaprojektowana, ze odciaza calkowicie w srodku zakresu iod okolo 20° do okolo 65°.Od punktu 61 krzywki 21 odpowiadajacemu 0° 53» 8 (fig. 6) do punktu odpowiadajacemu okolo i20°, krzywka 21 ma promien mniejszy od promienia zapewniajacego pelne odciazenie. Zaleta takiego rozwiazania jest to, ze lózko raz wyprowadzone 5 z polozenia przesuniecia opuszcza sie powoli samo lecz zatrzymuje sie w polowie drogi, gdy dociaze¬ nie jest pelne. Podobnie przy podnoszeniu do polo¬ zenia pionowego odciazenia mniejsze od pelnego na odcinku 20° powoduje wyhamowanie lózka po- 10 przednio przyspieszionego przez podnoszenie, dzieki czemu lózko zwalnia i nie uderza o sciane.Podobnie od okolo i©5° do konca krzywki 21, co odpowiada polozeniu poziomemu lub bliskiemu po¬ ziomemu, korzystne jest pewne zmniejszenie pro- 15 mienia tak, aby uzyskac sile nieco mniejsza od sily pelnego odciazenia, Lózko ma wtedy pewny styk z podloga. Podane zakresy katów sa tylko przyblizeniem i moga byc zmienne zgodnie z po¬ trzeba. , Podobnie wartosc redukcji promienia w 20 tych zakresach zimienia sie odpowiednio do oczeki¬ wanych efektów tej zimiany.Jakkolwiek te niewielkie zmiany promienia w obu obszarach teoretycznie wplywaja na dlugosc obrzeza krzywki, praktycznie zmiany paramienia sa 25 bardzo male i stwierdzono, ze ich wplyw na dlu¬ gosc obrzeza jest pomijalny. Przyklad wykonania wynalazku jest zgodny z rozwiazaniem zespolu przegubowego przedstawionego na rysunku, a war¬ tosci promienia krzywki 21 sa zgodne z ponizszym 30 zestawieniem. 'wki (stopnie) 0 10 20 30 40 50 m 70 80 Promien (mm) 62,£6 66,04 66,64 66,04 611,07 61,07 58,42 54,10 49,78 Powyzsze wartosci odpowiadaja rozwiazaniu, w którym pelne odciazenie ma miejsce tylko w srod¬ kowym obszarze zakresu przy mniejszym od pel- 45 nego odciazeniu w poblizu polozen pionowego i po¬ ziomego, co ma na celu ulatwienie przestawiania lózka. Wartosci katowe powyzszej tabeli odpowia¬ daja katowym polozeniom krzywki 21, wzgledem punktu zerowego odpowiadajacego punktowi 61 (fig. 50 6). W tym przykladzie przyjeto, ze kat przesuniecia wynosi 10°. Zgodnie z tym nie obliczono wartosci dla polozenia krzywki 90°, poniewaz polozenie 80° odpowiada poziomemu polozeniu lózka.W zakresie wynalazku mieszcza sie liczne odchy- 55 lenia wymiarów zewnetrznych i ksztaltów krzywki 21 oraz ukladu samego zespolu przegubowego. Na przyklad, jesli to jest korzystne, mozna zastoso¬ wac dwie lub wiecej sprezyn pracujacych równo¬ czesnie w 'miejscu pojedynczej sprezyny 40 przed- 60 stawionej na rysunku. Mozna równiez zamienic miejscami krzywke 21 i sprezyne 40, tak aby spre¬ zyna 40 byla polaczona z ruchoma czescia ramy a krzywka 21 byla zamocowana do ramy wspor¬ czej. W obu przypadkach zasada dzialania jest taka w sama.111539 Zastrzezenia patentowe 1. Odciazony zespól przegubowy dla skladanego lózka, zawierajacy rama wsporcza, rame ruchoma, urzadzenie do obrotowego zamontowania ramy ru¬ chomej do ramy wsporczej, urzadzenie odciazajace wmontowane miedzy rame wsporcza i rame rucho¬ ma, wyposazone w sprezyne majaca jeden koniec wspólpracujacy z jedna z ram, krzywke zamoco¬ wana do drugiej ramy oraz linke laczaca drugi koniec sprezyny z druga rama i wspólpracujaca z krzywka, znamienny tym, ze rzeczywisty pro¬ mien krzywiki (21) w polozeniu pionowym elemen¬ tu obciazajacego jest wiekszy niz rzeczywisty pro¬ mien krzywki (21) w poziomym polozeniu elemen¬ tu obciazajacego. 10 15 10 2. Zespól wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze powierzchnia krzywki (21) jest uksztaltowana zgod¬ nie z funkcja sinusa kata pochylenia elementu ob¬ ciazajacego mierzonego wzgledem biernego polo¬ zenia elementu obciazajacego, przy którym srodek ciezkosci elementu obciazajacego jest usytuowany w linii pionowej ponad punktem obrotu zawiasy. 3. Zespól wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ze iloczyn rzeczywistego promienia krzywki (21) i dlugosci odcinka obrzeza jest mniejszy od funkcji sinusa zmiennego kata pochylenia elemen¬ tu obciazajacego dla wartosci kata bliskich piono¬ wemu i poziomemu polozeniu elementu obciazaja¬ cego.F/G.f F/G.2111539 F/G.sJ F/0.6 Drukarnia Narodowa Z-6, zam. 348/81 Cena 45 z! PL