Պոլ Ֆոր (բանաստեղծ)
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոլ Ֆոր (այլ կիրառումներ)
Պոլ Ֆոր ֆր.՝ Paul Fort | |
---|---|
![]() | |
Ծնվել է | փետրվարի 1, 1872[1][2][3][…] |
Ծննդավայր | Ռեյմս |
Վախճանվել է | ապրիլի 20, 1960[3][4][5][…] (88 տարեկան) |
Վախճանի վայր | Montlhéry |
Գերեզման | Montlhéry |
Մասնագիտություն | բանաստեղծ, դրամատուրգ և գրող |
Լեզու | ֆրանսերեն |
Քաղաքացիություն | ![]() |
Կրթություն | Լյուդովիկոս Մեծի լիցեյ |
Պարգևներ | |
Ամուսին | Tola Dorian?[6] |
Զավակներ | Jeanne Fort? |
![]() |
Պոլ Ֆոր (ֆր.՝ Paul Fort, փետրվարի 1, 1872[1][2][3][…], Ռեյմս - ապրիլի 20, 1960[3][4][5][…], Montlhéry), ֆրանսիացի բանաստեղծ, գրականության ռեֆորմատոր, սիմվոլիզմի ներկայացուցիչ։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Պոլ Ֆորը ծնվել է 1872 թվականի փետրվարի 1–ին Ռեյմսում (Մարն)։
1890 թվականին հիմնել և ղեկավարել է Théâtre d’Art («Արվեստի թատրոն»)։ 1897—1908 թվականներին հրատարակվել է բանաստեղծությունների մի քանի շարքեր՝ Les ballades françaises («Ֆրանսիական բալլադներ») ընդհանուր վերտառությամբ, գրված արձակի ռիթմով։ 1912 թվականի հարցումների արդյունքում նա ճանաչվել է «Բանաստեղծների ասպետ»։ 1914 թվականի մարտին այցելել է Ռուսաստան, «Թափառական շուն» գրական-դերասանական կաբարե, որտեղ ընթերցել է կոնֆերանսների շարք։ Հրատարակել է «Թափառական շուն» կաբարեի մասին հոդվածը և ի լուր ներկաների հայտարարել, որ եթե «Թափառական շուն» կաբարեն հնարավոր լիներ տեղափոխել Փարիզ, նա, դերասանական լարվածությամբ, կզբաղեցներ առաջին հորիզոնականը[7]։
Պոլ Ֆորը վախճանվել է 1960 թվականի ապրիլի 20–ին Մոնլերիում (Էսոն)։
Ժ․ Բրասենսը Ֆորի բանաստեղծություններից մի քանիսը դարձրել է երգեր, ինչպես նաև` ձայնագրել սկավառակ, որտեղ ընթերցել է բանաստեղծի ստեղծագործություններից։
Հրատարակություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Les chroniques de France (1922—1949)
- Mes Mémoires. Paris : Flammarion. 1944. In-16e (185 x 120), 235 p.
Բանաստեղծություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Պիեսներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Այլ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ռեժիսոր Սաշա Գիտրի «Եթե մեզ պատմեին Փարիզի մասին» ֆիլմում (1956 թվական) Պոլ Ֆորը նկարահանվել է և կերտել իր իսկ դերը։
Ռուսերեն հրատարակություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Баллада //Торжественный привет: Стихи зарубежных поэтов в пер. В.Брюсова. М., 1977. С.159;
- Моя радость в траву упала; Мой портрет //Тень деревьев: Стихи зарубежных поэтов в пер. И.Эренбурга. М., 1969. С.122-123;
- [Стихи] /Пер. К. Д. Бальмонта //Бальмонт К. Д. Из мировой поэзии. Берлин, 1921. С. 177—181;
- [Стихи] /Пер. Ю.Стефанова, Ю.Денисова //Западноевропейская поэзия XX века. М., 1977. С.534-537. (Б-ка всемир. лит.).
Մատենագիտություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Paul Fort, de Pierre Béarn. Paris : Seghers. 1965 (1ère édition : 1960). 191 p. -p. de pl., fac-sim. −16 cm. (collection Poètes d’aujourd’hui)
- Le Paul Fort que j’ai connu, de Marie-Thérèse Donnay. Paris : Debresse. 1961. In-16e (19 cm), 125 p., portrait, fac-similé, couv. ill.
- Hommage à Paul Fort, prince des poètes, ouvrage collectif. Paris : Flammes vives [numéro spécial de la revue Flammes vives]. 1952. In-8°, 45 p., fig.
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
- ↑ 2,0 2,1 Base Léonore (ֆր.) — ministère de la Culture.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Discogs — 2000.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Babelio (ֆր.) — 2007.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Roglo — 1997. — ed. size: 10000000
- ↑ https://journals.openedition.org/textyles/3685#ftn2
- ↑ Шульц мл. С.С., Склярский В.А. Бродячая собака, Век нынешний-век минувший. — Белое и Черное, 2003. — С. 119-120. — ISBN 5-89771-033-3
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Ю. А. Веселовский (1890–1907). «Фор, Поль». Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ). Սանկտ Պետերբուրգ.
{{cite book}}
: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
![]() | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Պոլ Ֆոր (բանաստեղծ)» հոդվածին։ |
|