asoballar
Pronuncia: /asoβaˈʎaɾ/ (AFI)
asoballar
- Pasar por riba de algo, pisándoo, esmagándoo, destruíndoo.
- Exemplo: Uns ultras entraron na praza e asoballaron o xardín de flores que a xente creara.
- Exemplo: Uns ultras entraron na praza e asoballaron o xardín de flores que a xente creara.
- Impedir ou dificultar o crecemento de algo.
- Exemplo: Hai que cortar o arbusto, que asoballa as plantas da horta.
- Exemplo: Hai que cortar o arbusto, que asoballa as plantas da horta.
- Tratar a alguén con superioridade, dominándoo, contra a súa vontade, e chegando a humillalo.
Termos relacionados
Conxugación
Verbo regular da 1ª conxugación
Infinitivo | asoballar |
Xerundio | asoballando |
Participio | asoballado, asoballada, asoballados, asoballadas |
1 Vostede(s) |