kac(o) + ul + o ( eo , SB )
- (insulta) persono ĝena, ĉagrena, frustra, malnobla, malestiminda, krimeca
- Vidu ankaŭ: fiulo, fripono
- 1982, Johán Balano, Ĉu ŝi mortu tra-fike?
- "Sankta Maria Magdalena!" kriis Aminda Glor – kiu kutimis dividi siajn zorgojn kun tiu ekskolegino – post kiam la fi-kaculo kaj fik-aĉulo foriris.
- 2008, Christian Declerck, Spitaj kiel hidrargo:
- Oni ne estu putino por okupiĝi pri sia vulvo kaj klitoro, aŭ por ŝati la scivolon kaj atenton de kaculo.
- 2011, Eugene De Zilah, La Princo Che La Hunoj:
- Nu ja, ci nun scias : al tiu milestro Timur estis ordonita formarŝi, ne tial ke li estas impertinenta kaculo.
- 2012, Bjørn A. Bojesen, "Magia plumo," en Beletra Almanako 15:
- Iu kaculo jam ŝtelis mian biciklon.
kaculo