wegfallen
wegfallen (język niemiecki)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik mocny, rozdzielnie złożony
- (1.1) odpadać, odpaść
- (1.2) wypadać, wypaść, zostawać wyeliminowanym, zostać wyeliminowanym, nie dojść do skutku, nie dochodzić do skutku
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: fallen • abfallen • anfallen • auffallen • auseinanderfallen • ausfallen • befallen • beifallen • dahinfallen • darüberfallen • durchfallen • einfallen • entfallen • fortfallen • gefallen • herabfallen • herausfallen • herfallen • herunterfallen • hinauffallen • missfallen • umfallen • überfallen • verfallen • wegfallen • zerfallen • zufallen • zurückfallen • zusammenfallen
- źródła: