oparcie
oparcie (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) część mebla służąca do podtrzymywania pleców
- (1.2) przen. osoba lub rzecz pomocna w trudnej sytuacji
- (1.3) rzecz, na której coś lub ktoś się opiera
- (1.4) rzecz. odczas. od oprzeć
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oparcie oparcia dopełniacz oparcia oparć celownik oparciu oparciom biernik oparcie oparcia narzędnik oparciem oparciami miejscownik oparciu oparciach wołacz oparcie oparcia - (1.4) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik oparcie dopełniacz oparcia celownik oparciu biernik oparcie narzędnik oparciem miejscownik oparciu wołacz oparcie
- przykłady:
- (1.1) Oparcie mojego fotela komputerowego nie jest zbyt wygodne.
- (1.2) Joanno, jestem niezmiernie kontent, iż zawsze znajduję oparcie w twej przezacnej osobie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ergonomiczne / wygodne oparcie • oparcie fotela / krzesła / ławki / zydla
- (1.2) być czyimś oparciem • być oparciem dla kogoś • dać / dawać komuś oparcie • szukać oparcia u kogoś / w kimś, czymś • znaleźć / znajdować oparcie w kimś
- antonimy:
- (1.4) nieoparcie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- w oparciu o
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) back, backrest; (1.2) support
- czeski: (1.1) opěradlo n; (1.2) opora ż
- francuski: (1.1) dossier m
- jidysz: (1.1) ספּינע ż (spine)
- niemiecki: (1.1) Lehne ż
- rosyjski: (1.1) спинка ż
- włoski: (1.1) dorsale m, schienale m, spalliera ż
- źródła: