egen
egen (język duński)
[edytuj]- wymowa:
- Dania: [ˈαjən]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) własny
- odmiana:
- (1.1) egen, eget, egne
- przykłady:
- (1.1) Jeg har brug for at forstå mine egne følelser rigtigt. → Mam potrzebę, aby właściwie zrozumieć swoje własne odczucia.
- (1.1) Det lykkedes for en modig ridder at anbringe et spejl så tæt på basilisken, at den så sit eget spejlbillede. → Udało się pewnemu odważnemu rycerzowi donieść lustro tak blisko bazyliszka, że ten zobaczył własne odbicie.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
egen (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) własny
- odmiana:
- (1.1) egen, eget, egne
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) eigen
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Przymiotnik egen jako jedyny przymiotnik w języku norweskim zachowuje formę nieokreśloną (egen, eget) po zaimkach dzierżawczych w liczbie pojedynczej: min egen bil → mój własny samochód (min nye bil → mój nowy samochód); mitt eget hus → mój własny dom (mitt nye hus → mój nowy dom). Po zaimkach dzierżawczych w liczbie mnogiej natomiast przymiotnik egen, podobnie jak inne przymiotniki norweskie, występuje w formie określonej (egne): mine egne bøker → moje własne książki (mine nye bøker → moje nowe książki).
- źródła:
egen (język szwedzki)
[edytuj]- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) własny[1]
- (1.2) właściwy, specyficzny, charakterystyczny, znamienny, szczególny[1]
- (1.3) swoisty, osobliwy, oryginalny, szczególny, znamienny[1]
- odmiana:
- (1) egen, eget, egna; st. wyższy egnare; st. najwyższy egnast
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) enskild, personlig, privat
- (1.2) unik, specifik, karakteristisk, speciell, särskild
- (1.3) säregen, egenartad, särpräglad, originell
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- złożenie rzeczownikowe egenansvar, egenart, egenavgift, egenfrekvens, egenföretagande, egenföretagare, egenförsörjning, egenfunktion, egenintresse, egenkontroll, egenkärlek, egenliv, egenmakt, egennamn, egennytta, egensinne, egenvektor, egenvikt, egenvilja, egenvärde
- złożenie przymiotnikowe egenartad, egenhändig, egenkär, egenmäktig, egennyttig, egensinnig • artegen, kroppsegen, livegen, skalegen, säregen
- fraza czasownikowa gå sin egen väg • starta eget • stå på egna ben • stå på egna fötter • vara sin egen
- fraza przysłówkowa för sin egen skull • i egen hög person • på egen hand • på egen risk • på eget bevåg
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Wyraz egen → własny ma cechy zarówno przymiotnika, jak i zaimka (podobnie jak själv): odmienia się jak przymiotnik z wyjątkiem formy określonej liczby pojedynczej, która ma formę zaimka (a więc nieodmienioną), a nie przymiotnika. Np. mitt eget hus, a nie mitt egna hus. Ta ostatnia forma jest jednak używana w mniej rygorystycznych okolicznościach i jest dopuszczana, ale nie rekomendowana. Jednak, gdy egen występuje z określnikiem, wtedy zachowuje się jak przymiotnik. Np. mitt första egna hus.[1]
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Svensk ordbok, hasło "egen"