slikken
- slik·ken
stamtijd | ||
---|---|---|
onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
slikken /'slɪkən/ |
slikte /'slɪktə/ |
geslikt /ɣə'slɪkt/ |
zwak -t | volledig |
slikken
- overgankelijk de mondinhoud de slokdarm doen afdalen
- Hij slikte veel vitaminetabletten.
- overgankelijk overdrachtelijk: iets lijdzaam aanvaarden
- Hij heeft deze vernedering zonder meer geslikt.
- [2] aanvaarden, accepteren, berusten, pikken
1. de slokdarm in
de slikken mv