vivo
vīvō
+/-Appellatio pronuntiatusque
+/-API: /ˈwiːwoː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: vī·vō — morphologica: viv-o
Verbum intransitivum
+/-vīv|ō, -ĕre, vīxī, vīctūrus.
- Vitam in se habere; nondum mortuus esse.
Coniugatio
+/-Verbum finitum
Thema | Vox activa | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
vīv- | Tempus praesens | imperfectum | futurum | ||||
Persona | indicativ. | coniunct. | imperat. | indicativ. | coniunct. | indicativ. | imperat. |
I. sing. | vīvō | vīvam | vīvēbam | vīverem | vīvam | ||
II. sing. | vīvis | vīvās | vīve! | vīvēbās | vīverēs | vīvēs | vīvitō! |
III. sing. | vīvit | vīvat | vīvēbat | vīveret | vīvet | vīvitō! | |
I. plur. | vīvimus | vīvāmus | vīvēbāmus | vīverēmus | vīvēmus | ||
II. plur. | vīvitis | vīvātis | vīvite! | vīvēbātis | vīverētis | vīvētis | vīvitōte! |
III. plur. | vīvunt | vīvant | vīvēbant | vīverent | vīvent | vīvuntō! | |
Thema | Vox passiva | ||||||
vīv- | Tempus praesens | imperfectum | futurum | ||||
Persona | indicativ. | coniunct. | imperat. | indicativ. | coniunct. | indicativ. | imperat. |
III. sing. | vīvitur | vīvātur | vīvēbātur | vīverētur | vīvētur | — |
Thema | Vox activa | ||||
---|---|---|---|---|---|
vīx- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
I. sing. | vīxī | vīxerim | vīxeram | vīxissem | vīxerō |
II. sing. | vīxistī | vīxeris | vīxerās | vīxissēs | vīxeris |
III. sing. | vīxit | vīxerit | vīxerat | vīxisset | vīxerit |
I. plur. | vīximus | vīxerimus | vīxerāmus | vīxissēmus | vīxerimus |
II. plur. | vīxistis | vīxeritis | vīxerātis | vīxissētis | vīxeritis |
III. plur. | vīxērunt | vīxerint | vīxerant | vīxissent | vīxerint |
Verbum infinitum
Modus | infinitivus | participium | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
Vox activa |
vīvere | vīxisse | vīctūrum, -am, -um esse |
vīvēns | vīctūrus, -a, -um | |
Vox passiva |
vīvī | vīctum, -am, -um esse |
vīctum īrī | vīctus, -a, -um |
||
Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
vīvendī | vīvendus, -a, -um | vīctum | vīctū |
Dictiones derivatae
+/-Composita
- advīvō, advīvere
- convīvō, convīvere
- pervīvō, pervīvere
- prōvīvō, prōvīvere
- revīvō, revīvere
- supervīvō, supervīvere
- supravīvō, supravīvere
- vīvificō, vīvificāre
- vīvificus
- vīviparus
- vīvirādīx
Translationes
+/-Vitam in se habere
vivo dictio est in variis linguis: |
Formae affines
+/-vīvō
+/-Proprietates grammaticales
+/-Forma | Modus flexurae | originis |
---|---|---|
vīvō | casus dativus singularis · genus masculinum | adiectivi vīvus |
vīvō | casus ablativus singularis · genus masculinum | adiectivi vīvus |
vīvō | casus dativus singularis · genus neutrum | adiectivi vīvus |
vīvō | casus ablativus singularis · genus neutrum | adiectivi vīvus |
Appellatio pronuntiatusque
+/-API: /ˈwiːwoː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: vī·vō — morphologica: viv-o