pius
Appellatio pronuntiatusque
+/-API: /ˈpius/, [ˈpiʊs] (classice)
Nomen adiectivum
+/-pi|us, -a, -um (comparativus: magis pius, superlativus: maxime pius)
- Fidus in amicis, promissis, regibus; stabilis, fidelis.
- Fidus in dis.
Declinatio
+/-positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
nom. | pius | pia | pium | nom. | piī | piae | pia |
gen. | piī | piae | piī | gen. | piōrum | piārum | piōrum |
dat. | piō | piae | piō | dat. | piīs | piīs | piīs |
acc. | pium | piam | pium | acc. | piōs | piās | pia |
abl. | piō | piā | piō | abl. | piīs | piīs | piīs |
voc. | pie | pia | pium | voc. | piī | piae | pia |
Dictiones derivatae
+/-Translationes
+/-Fidus in amicis, fidelis
|
Fidus in dis
|